Leisingit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Cu,Mg, Zn)2(Mg, Fe2+)Te6+O6·6H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
płytkowy, subhedralny, euhedralny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy, elastyczny[1] |
| Gęstość |
3,41 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bladożółty, żółtopomarańczowy[1] |
| Rysa |
bladożółta[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,581–1,803 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,222[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.FL.65[1] |
Leisingit – bardzo rzadki minerał z klasy tellurków.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym, euhedralnym lub subhedralnym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego oraz kruchym bądź elastycznym[1][2]. Posiada bladożółtą rysę i szklisty połysk[1][2].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w odpadach z wydobycia pochodzących ze stref utleniania złóż miedzi, złota i srebra bogatego w tellur[2]. Towarzyszą mu zwykle kwarc, eurekadumpit, utahit, kalcyt, goethyt, xocolatlyt, mcalpineit, dugganit, malachit, pararaisait, hematyt, jensenit oraz cesbronit[1][2]. Spotykany jedynie w Mongolii i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Utah)[1].