Lejb Neustadt

Lejb (Leon) Neustadt (ur. w 1890, zm. w 1943 w Warszawie) – polsko-żydowski działacz społeczny, jeden z dyrektorów operacyjnych polskiego oddziału „Jointu”, w czasie okupacji niemieckiej^[1].

Urodził się w Rosji. W dwudziestoleciu międzywojennym był związany z American Jewish Joint Distribution Committee w ramach którego zajmował się kasami pożyczkowymi JDC na terenie Polski. Opowiadał się za scentralizowaniem zarządzania kasami w Warszawie, zamiast tworzeniem oddziałów regionalnych dla funduszy pożyczkowych. Był również zwolennikiem wspierania Bundu przez JDC^[1].

Po wybuchu II wojny światowej pozostał w Warszawie. Został ranny w trakcie niemieckich bombardowań podczas kampanii wrześniowej, a jego żona Mira (ur. 1895) zginęła^[1].

Podczas okupacji niemieckiej, Leib Neustadt był znany jako jeden z czterech „dyrektorów” JDC w Warszawie, kontynuując działalność pomocową^[1]. Był pierwszym przewodniczącym Komisji Koordynacyjnej Organizacji Społecznych i Opiekuńczych, jego zastępcą był Michał Weichert, zaś funkcję sekretarza KK pełnił Emanuel Ringelblum^[2]. Pod koniec 1939 poślubił aktorkę Klarę Segałowicz^[1]. W styczniu 1940 zrezygnował z funkcji przewodniczącego KK na rzecz Michała Weicherta^[2].

Przebywając w getcie warszawskim, uzyskał paszport argentyński, w związku z czym, został zarejestrowany przez niemieckie władze okupacyjne jako cudzoziemiec. Tuż przed rozpoczęciem wielkiej akcji deportacyjnej w getcie warszawskim z lipca 1942 roku, jako obywatel argentyński, został wraz z żoną, internowany w więzieniu na Pawiaku, a następnie jako obywatel państwa neutralnego, został rozstrzelany wraz z Klarą Segałowicz^[1].