Leon Kulczyński

Leon Kulczyński
Ilustracja
Leon Kulczyński (1931)
Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1847
Kraków

Data i miejsce śmierci

8 lub 9 października 1932
Kraków

Miejsce spoczynku

cmentarz Rakowicki w Krakowie

Zawód, zajęcie

nauczyciel

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

doktor

Rodzice

Leon, Joanna

Małżeństwo

Jadwiga

Krewni i powinowaci

Władysław, Jan, Franciszek, Józef (bracia), Stanisław, Władysław (bratankowie)

Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych

Leon Kulczyński (ur. 5 sierpnia 1847 w Krakowie, zm. 8 lub 9 października 1932 tamże) – polski nauczyciel.

Grobowiec Kulczyńskich i Wyków

Życiorys

Urodził się 5 sierpnia 1847 w Krakowie[1.1][2]. Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Był synem Leona (prowadził jadłodajnię prywatną dla studentów i pracowników umysłowych) i Joanny z domu Frech[3]. Miał cztery siostry oraz czterech braci, którymi byli: Władysław (1854–1919, nauczyciel, naukowiec), Jan (ur. 1856, doktor wszech nauk lekarskich, lekarz), Franciszek (ur. 1862, doktor praw, adwokat) i Józef (kupiec)[3].

W 1867 zdał egzamin dokjrzałości w Gimnazjum św. Anny w Krakowie[4][3][2]. Od 1867 do 1872 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1870 otrzymał stypendium Jana Śniadeckiego, w 1871 uzyskał absolutorium, a 25 czerwca 1877 zdobył doktorat filozofii w dziedzinie filologii polskiej[3][1.1].

Podjął pracę nauczyciela od 12 kwietnia 1872[1.1]. Egzamin zawodowy złożył 11 czerwca 1873, uzyskując uprawnienie do nauczania języka łacińskiego i greckiego w całym gimnazjum z językiem wykładowym polskim[3][1.1]. Został mianowany nauczycielem rzeczywistym 6 września 1873[1.1]. Otrzymał VI rangę w zawodzie od 1 stycznia 1900[1.1]. Był docentem prywatnym pedagogii na UJ[2].

Od początku pracy nauczycielskiej był zatrudniony w macierzystym Gimnazjum św. Anny z trzyletnią przerwę na pracę w krakowskim III Gimnazjum, skąd ze stanowiska nauczyciela tamże został awansowany na stanowisko dyrektora Gimnazjum św. Anny w Krakowie decyzją z 27 października 1887[2]. 22 listopada tego też roku objął kierownictwo szkoły[5.1]. Funkcję pełnił przez kolejne lata[1.1][6][1.2][7]. Był członkiem komisji Akademii Umiejętności do badań historii literatury i oświaty w Polsce[8]. Rozporządzeniem Ministra Wyznań i Oświecenia został pozostawiony na stanowisku dyrektora mimo 70 lat[9.1]. W szkole uczył języka greckiego[5.2]. Otrzymał tytuł c.k. radcy rządu[1.1]. 12 grudnia 1922 urządzono jego pożegnanie w macierzystym gimnazjum[2].

Zmarł 8[10] lub 9[11][12] października 1932 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim (pas 44; w tym samym miejscu spoczął inny profesor gimnazjalny Andrzej Wyka)[13].

Ożenił się z Jadwigą (1859–1946), najstarszą córką Karola Estreichera (st.). Ich dziećmi byli: Maria (1880–1908, żona Teodora Hoffmana), Bronisława (1882–1965, żona Ignacego Steina), Jadwiga (1886–1943, żona Teodora Hoffmana), Zofia (1888–1944) oraz bliźniaki: Leon (1894–1915, absolwent Gimnazjum św. Anny, legionista poległy podczas I wojny światowej[14][15][16])[3] i Teresa (1894–1992).

Publikacje

Odznaczenia

austro-węgierskie

Przypisy

  1. Henryk Kopia: Spis nauczycieli szkół średnich w Galicyi oraz polskiego gimnazyum w Cieszynie. Lwów: Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych, 1909.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 S. 2.
    2. ↑ S. 9, 147.
  2. 1 2 3 4 5 Uczczenie zasłużonego pedagoga. „Nowości Illustrowane”. Nr 1, s. 9, 6 stycznia 1923.
  3. 1 2 3 4 5 6 Corpus Studiosorum Universitatis Iagellonicae 1850/51–1917/18. T. III: K–Ł. Kraków: Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 732-734. ISBN 978-83-88737-04-6.
  4. ↑ Kronika. Zjazd koleżeński. „Kurjer Lwowski”. Nr 167, s. 3, 16 czerwca 1892.
  5. Sprawozdanie Dyrektora c. k. Gimnazyum Nowodworskiego czyli Św. Anny w Krakowie za rok szkolny 1888. Kraków: 1888.
    1. ↑ S. 54-55.
    2. ↑ S. 28.
  6. ↑ Najjaśniejszy Pan w Galicyi. W Krakowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 208, s. 1, 12 września 1900.
  7. 1 2 3 4 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1019.
  8. ↑ Sprawozdanie Dyrektora c. k. Gimnazyum Nowodworskiego czyli Św. Anny w Krakowie za rok szkolny 1906. Kraków: 1906, s. 15.
  9. Sprawozdanie Dyrektora c. k. Gimnazyum Nowodworskiego czyli Św. Anny w Krakowie za rok szkolny 1918. Kraków: 1918.
    1. ↑ S. 6.
    2. ↑ S. 3.
  10. ↑ Sprawozdanie Dyrektora Państwowego Gimnazjum I. imienia Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie za rok szkolny 1932/33. Kraków: 1933, s. 83.
  11. ↑ Leon Kulczyński. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-05-21].
  12. ↑ Leon Kulczyński. geni.com. [dostęp 2016-05-21].
  13. ↑ Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939). W: Karolina Grodziska–Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 120. ISBN 83-08-01428-3.
  14. ↑ Sprawozdanie Dyrektora c. k. Gimnazyum Nowodworskiego czyli Św. Anny w Krakowie za rok szkolny 1916. Kraków: 1916, s. 66.
  15. ↑ Z żałobnej karty Legionów. „Nowości Illustrowane”. Nr 23, s. 10, 3 czerwca 1916.
  16. ↑ Leon Kulczyński. zolnierze-niepodleglosci.pl. [dostęp 2016-05-21].
  17. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 183.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.