Leon Morawski
 | |
 pułkownik | |
| Data urodzenia |
13 czerwca 1925 |
|---|---|
| Data śmierci |
26 lutego 1991 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1944-1990 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
szef oddziału, szef zarządu |
| Odznaczenia | |
 | |
Leon Morawski (ur. 13 czerwca 1925, zm. 26 lutego 1991[1]) – polski oficer polityczny, pułkownik ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys
Przez wiele lat zajmował odpowiedzialne stanowiska w Głównym Zarządzie Politycznym Wojska Polskiego. W latach 60. sprawował nadzór z ramienia GZP WP nad przymusowym poborem kleryków do służby zasadniczej w kompaniach karnych LWP[2]. W 1967 był szefem oddziału I w Zarządzie I (organizacyjnym) GZP WP[3]. Brał udział w przeprowadzaniu czystek antysemickich w Wojsku Polskim w latach 1967-1968, m.in. w dowództwie Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. W 1967 wraz z gen. bryg. Janem Czaplą oraz szefem Sekretariatu szefa GZP WP płk. Ludwikiem Boskiem opracował dokument Niektóre problemy powstania i rozwoju LWP, wskazujący oficerów pochodzenia żydowskiego sprawujących kierownicze funkcje w ludowym Wojsku Polskim od 1943 roku[4].
W 1968 roku był sekretarzem Wojskowego Komitetu Budowy Szkół[5]. Wraz z płk Czesławem Kiszczakiem oraz płk Wacławem Jagielnickim wchodził w skład specjalnej komisji do zbadania nadużyć spowodowanych przez byłego attaché wojskowego PRL w Londynie pułkownika Mieczysława Romana[6].
Od 1972 do 1990 był szefem Zarządu Wydawnictw, Drukarń i Zaopatrzenia GZP WP[7]. Wchodził również w skład Rady Patronackiej Muzeum Drukarstwa Warszawskiego[8]. W 1970 Zarząd Propagandy i Agitacji GZP WP wydał opracowanie jego autorstwa pod tytułem Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w społecznej służbie dla kraju.
Członek PZPR, wielokrotnie wybierany do władzy partyjnych Instytucji Centralnych MON. Od 1990 w stanie spoczynku.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A34-2-23)[9].
Odznaczenia
Posiadał m. in. następujące odznaczenia:[10]
- Order Sztandaru Pracy II klasy (1982)
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Medal 10-lecia Polski Ludowej
- Medal 30-lecia Polski Ludowej
- Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Złote odznaczenie im. Janka Krasickiego (1968)[11].
- Złoty Medal „Za Zasługi w Umacnianiu Przyjaźni PRL-ZSRR” (1987, TPPR)[12]
Przypisy
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.
- ↑ Andrzej Lesiński, Służba wojskowa kleryków w PRL 1959-1980, Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego, 1995, str. 137
- ↑ Wojskowy Przegląd Historyczny, 1997, nr 1-2, str. 8
- ↑ Michel M. Checinski Running the Gauntlet of Anti-Semitism: From Polish Counterintelligence to the German/American Marshall Center, Jerusalem-New York, 2004, str. 257
- ↑ Janusz Przymanowski, Rozpoznanie i szarża, Wydawnictwo MON, Warszawa 1968, str. 181-183
- ↑ Sławomir Cenckiewicz, Strzały na Belwederskiej, Uważam Rze Historia 2012, nr 4, str. 30-33, ISSN 2084-8633
- ↑ Wojskowy Przegląd Historyczny, 1991, nr 2, str. 371
- ↑ Barbara Rogulska, Muzeum Drukarstwa Warszawskiego. Oddział Muzeum Historycznego m. st. Warszawy/w/Almanach Muzealny, nr 4, 2003, str. 313
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
- ↑ "Wojsko Ludowe", nr 12, 1 grudnia 1988, s. 11.
- ↑ Odznaczenia młodzieżowe dla generałów i oficerów /w/ "Żołnierz Wolności", nr 244, 14 października 1968, s 2.
- ↑ Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 3 (121), lipiec - wrzesień 1987, s. 220