Leonhard von Blumenthal
 | |
 Generalfeldmarschall | |
| Data i miejsce urodzenia |
9 września 1828 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 lipca 1908 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1827-1898 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
Dowódca IV Korpusu Armijnego |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
                                         | |
Karl Konstantin Albrecht Leonhard von Blumenthal (ur. 30 lipca 1810 w Schwedt, zm. 22 grudnia 1900 w Südliches Anhalt)[1] – Generalfeldmarschall Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej, dowódca IV Korpusu Armijnego, inspektor IV i III Inspekcji Armijnej, szef Korpusu Jegrów Konnych.
Życiorys
Po ukończeniu kształcenia w korpusie kadetów w 1827 roku, trafił do Pułku Rezerwy Piechoty Gwardii[2]. Jednocześnie rozpoczął naukę w berlińskiej szkole wojennej[3]. W 1838 roku został przydzielony na stanowisko adiutanata do batalionu gwardyjskiego Landwehry w Koblencji[4]. Po awansie na porucznika (niem. Premierleutnant) w 1846 roku przeniesiono go do Biura Topograficznego Wielkiego Sztabu Generalnego[5]. Podczas służby sztabowej oddelegowany został na szkolenie w Brygadzie Artylerii Gwardii. W trakcie rewolucji marcowej uczestniczył w tłumieniu rozruchów w Berlinie[3]. Walczył wówczas w szeregach 31. Pułku Piechoty. Następnie, po awansie na kapitana (niem. Hauptmann), został członkiem sztabu gen. Eduarda von Bonina i brał udział w starciach I wojny o Szlezwik. Od 1850 roku służył w mobilnej dywizji gen. Tietzena, która stacjonowała w Elektoracie Hesji[3]. W 1858 roku, po awansie na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) został adiutantem księcia Fryderyka Karola Hohenzollerna[6]. Po trzech latach otrzymał stopień pułkownika (niem. Oberst) i objął dowództwo nad 71. Pułkiem Piechoty[7]. Po wybuchu wojny z Danią został szefem sztabu III Korpusu Armijnego. Walczył między innymi w bitwie pod Dybbøl[1]. Po zakończeniu wojny otrzymał awans na generała majora (niem. Generalmajor) oraz stanowisko dowódcy 7. Brygady Piechoty. Rok później został dowódcą 30. Brygady Piechoty[8].
W 1866 roku wybuchła wojna prusko-austriacka, w której generałowi von Blumenthalowi powierzono stanowisko szefa sztabu 2. Armii, którą dowodził pruski następca tronu kronprinz Fryderyk. Był jednym z autorów planu operacyjnego bitwy pod Sadową oraz kampanii pościgowej za wycofującymi się jednostkami Armii Cesarstwa Austriackiego[9]. Pod koniec roku został mianowany dowódcą 14. Dywizji Piechoty, co wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant)[10]. W trackie wojny prusko-francuskiej ponownie współpracował z kronprinzem Fryderykiem, będąc jego szefem sztabu. Uczestniczył w walkach pod Sedanem. Dowodził w polu oblężeniem Paryża i był zdecydowanym przeciwnikiem bombardowania miasta przez artylerię pruską[1].
Po pokoju frankfurckim został dowódcą IV Korpusu Armijnego. W 1873 roku awansował na stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie)[11]. W trakcie pełnienia tej funkcji uczestniczył w kilku wizytach zagranicznych. Uczestniczył między innymi w oficjalnej delegacji na dwór brytyjski oraz towarzyszył następcy tronu w trakcie pobytu kronprinza w Hiszpanii. Po objęciu tronu przez Fryderyka III, cesarz podniósł Leonharda von Blumenthala do rangi feldmarszałka[9]. W następnych latach piastował funkcję inspektora IV Inspektoratu armii, został szefem Korpusu Jegrów Konnych oraz szefem 36. Pułku Fizylierów[12]. Od 1892 roku do przejścia w stan spoczynku w 1898 roku był inspektorem III Inspektoratu Armii[13].
Odznaczenia
Odznaczenia feldmarszałka von Blumenthala to między innymi[13]:
- Order Orła Czarnego na łańcuchu
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i koroną
- Order Orła Czerwonego I klasy z mieczami i liśćmi dębu
- Gwiazda Wielkiego Komtura Orderu Hohenzollernów z mieczami
- Order Pour le Mérite z liśćmi dębu
- Order Orła Czerwonego II klasy z mieczami i liśćmi dębu
- Order Królewski Korony I klasy z mieczami
- Komtur Orderu Hohenzollernów
- Krzyż Żelazny I klasy
- Order Hohenzollernów I klasy z mieczami ordynku książęcego
- Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia z mieczami (Anhalt)
- Komandor I klasy Orderu Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka (Badenia)
- Order Świętego Huberta (Bawaria)
- Komandor Orderu Maksymiliana Józefa (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Henryka Lwa (Brunszwik)
- Komandor II klasy Orderu Gwelfów (Hanower)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej z koroną w złocie (Meklemburgia)
- Krzyż Zasługi Wojskowej I klasy (Meklemburgia)
- Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika z mieczami i koroną (Oldenburg)
- Krzyż Honorowy Reusski I klasy z koroną (Reuss)
- Order Korony Rucianej (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Cywilnej (Saksonia)
- Komandor II klasy Orderu Alberta (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Sokoła Białego z mieczami (Saksonia)
- Krzyż Wielki Orderu Ernestyńskiego z mieczami (Saksonia)
- Medal Zasługi Wojskowej I klasy z mieczami (Schaumburg-Lippe)
- Krzyża Honoru I klasy z mieczami i brylantami (Schwarzburg)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Wirtembergia)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
- Komandor Orderu Legii Honorowej (Francja)
- Krzyż Wielki Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy)
- Krzyż Wielki Orderu Sabaudzkiego Wojskowego (Włochy)
- Krzyz Wielki Orderu Świętego Stefana (Austro-Węgry)
- Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Austro-Węgry)
- Komandor Orderu Leopolda z dekoracją wojenną (Austro-Węgry)
- Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie)
- Order Królewski Serafinów (Szwecja)
- Komandor Orderu Miecza (Szwecja)
- Krzyż Wielki Orderu Karola III z koroną (Hiszpania)
Przypisy
- 1 2 3 Bellée 1995 ↓, s. 25.
- ↑ Rangliste 1829 ↓, s. 58.
- 1 2 3 Konversationslexikon 1894 ↓, s. 155.
- ↑ Rangliste 1839 ↓, s. 209.
- ↑ Rangliste 1847 ↓, s. 24.
- ↑ Rangliste 1859 ↓, s. 25.
- ↑ Rangliste 1860 ↓, s. 173.
- ↑ Rangliste 1865 ↓, s. 72.
- 1 2 Konversationslexikon 1894 ↓, s. 156.
- ↑ Rangliste 1867 ↓, s. 78.
- ↑ Rangliste 1873 ↓, s. 54.
- ↑ Rangliste 1890 ↓, s. 34.
- 1 2 Rangliste 1897 ↓, s. 40.
Bibliografia
- Brockhaus Konversationslexikon, Berlin: F. A. Brockhaus in Leipzig, 1894 (niem.).
- Blumenthal, Leonhard Graf von, [w:] Hans Bellée, Neue Deutsche Biographie 2, 1995 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1829, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1829 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1839, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1839 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1847, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1847 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1859, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1859 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1860, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1860 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1865, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1865 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1867, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1867 (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1873, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1873 (niem.).
- Rangliste der Königlich Preußischen Armee und des XIII. (Königlich Württembergischen) Armeekorps für 1890. Mit den Dienstalterslisten der Generale und der Stabsoffiziere., Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1890 (niem.).
- Rangliste der Königlich Preußischen Armee und des XIII. (Königlich Württembergischen) Armeekorps für 1897. Mit den Dienstalterslisten der Generale und der Stabsoffiziere., Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1897 (niem.).