Leopold Tyszkiewicz
 | |
 chorąży | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 listopada 1896 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
5 listopada 1915 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1915 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
  | |
Leopold Tyszkiewicz (ur. 11 listopada 1896 w Czerniowcach, zm. 5 listopada 1915 pod Bielgowem) – chorąży Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 11 listopada 1896 w Czerniowcach, w rodzinie Jana i Marii z domu Herczyk[1]. Legitymował się tytułem hrabiego[2]. Ukończył gimnazjum, uzyskując maturę[3]. Pracował społecznie w towarzystwach polskich[4]. 7 października 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 2. pp, 24 grudnia 1914 został mianowany chorążym. Jako dowódca plutonu przeszedł wszystkie kampanie pułku aż do wołyńskiej, odznaczył się m.in. w kontrataku na pozycje nieprzyjacielskie między Ökörmező i Klivią. 4 listopada 1915 walcząc pod Bielgowem[5], które znajdowało się na Wołyniu, gdzie jako jeden z pierwszych poderwał do ataku żołnierzy polskich, którzy zdobyli bolszewickie okopy. W następnym dniu dowodzonym przez siebie oddziałem odpierał kilkakrotne ataki wojsk rosyjskich, które były poprzedzone intensywnym ostrzałem artylerii. Zginął próbując kontrataku, którego celem było zdobyć następną linię obrony nieprzyjaciela. Za te czyny został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari[6][7].
Rodziny nie założył[8].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7050 – pośmiertnie, 17 maja 1922[8][9][7][1]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[10][8][4]
Przypisy
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Zdjęcie. „Nowości Illustrowane”. Nr 9, s. 8, 26 lutego 1916.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 6.
- ↑ Sitko 1928 ↓, s. 48.
- 1 2 Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 2-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (26 (305)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 25 czerwca 1922, s. 15 [dostęp 2025-10-31], Cytat: chor. L. P. ś. p. Tyszkiewicz Leopold.
- 1 2 3 Polak (red.) 1993 ↓, s. 222.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 26 stycznia 1923, s. 68.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 260, poz. 352 (ISAP)
Bibliografia
- Marek Gałęzowski, Tyszkiewicz Leopold [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Józef Sitko: Zarys historji wojennej 2-go Pułku Piechoty Legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-10-31].
- Tyszkiewicz Leopold. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 76 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-10-31].