Lepton (moneta)

Lepton (od gr. λεπτός leptós – mały, drobny; słaby; cienki; lm lepta)^[1]:

• w starożytnej Grecji początkowo jednostka wagowa, później moneta o wartości ¼ chalkusa (w Atenach), w okresie rzymskiego cesarstwa bita też na Wschodzie;
• powszechne określenie miedziaka (drobnej monety miedzianej) w starożytności;
• grecka jednostka monetarna wprowadzona w wyzwolonej Grecji w 1828 r., początkowo o wartości ¹/₁₀₀ feniksa, od 1831 r. – ¹/₁₀₀ drachmy, bita też na Krecie (1900–1901) oraz na należących do Wielkiej Brytanii Wyspach Jońskich (1819–1862), gdzie równała się ¼, a od 1835 r. – ¹/₅ obola.

Monety lepta i lepton były bite w ramach tych samych systemów monetarnych, czyli w tym samym czasie^[2].

Do roku 2001 była to setna część drachmy, a od 2002 jest jako grecka nazwa umieszczana na monetach eurocentowych^[3][4].

W języku nowogreckim lepto (lm. lepta) oznacza „grosz”, monetę o małej wartości. Poza tym oznacza też minutę, czyli ${\displaystyle {\tfrac {1}{60}}}$ godziny, a także minuty kątowe (${\displaystyle {\tfrac {1}{60}}}$ stopnia kątowego).

• lepton (mechanika kwantowa)