Lestowka

Lestowka, wierwica^[1] – rodzaj tradycyjego sznura modlitewnego używanego przez staroobrzędowców^[2].

Wizualnie przypomina nieco różaniec. Służy odliczaniu podczas modlitw lub pokłonów. Najczęściej wykonana ze skóry (istnieją również egzemplarze wykonywane z tkaniny), składa się z paska i 109 lub 111 wałeczków połączonych w zamknięty obwód^[3]. Każda część lestowki ma swoją symbolikę - 12 wałeczków to symbol 12 apostołów, 33 to symbol 33 lat życia Jezusa, 40 to symbol czterdziestodniowego postu i kuszenia Chrystusa przez Szatana (czasem zastępowane trzydziestoma ośmioma wałeczkami symbolizującymi czas, gdy Jezus znajdował się w łonie Maryi), 17 to symbol 17 proroctw o Chrystusie oraz 9 wałeczków (trzy początkowe, trzy końcowe i trzy większe stopnie znajdujące się pośrodku lestowki^[4]) odpowiadające dziewięciu chórom anielskim. Dodatkowo siedem niewielkich krążków znajdujących się w pobliżu łapostek bywa uznawane za symbol siedmiu sakramentów. W miejscu łączenia obu końców lestowki przyszyte są cztery trójkątne płaty zwane łapostkami, które symbolizują liczbę Ewangelii, zaś ich kształt nawiązuje do Trójcy Świętej^[5][6].

Cała konstrukcja lestowki ma nawiązywać do koncepcji drabiny do raju; jej nazwa pochodzi od staroruskiego słowa lestwica oznaczającego drabinę^[7]. Jedną z modlitw odmawianych przy użyciu lestowki jest Modlitwa Jezusowa^[2]. Spotykane są równieź lestowki o 150 wałeczkach. Wyrób i zdobnictwo tych sznurów modlitewnych stanowiły jednz tradycyjnych rzemiosł staroobrzędowców, zaś szczególną popularnością charakteryzowały się te wytwarzane w monasterach^[8].

• czotki