Leszek Elak

Leszek Elak

płk prof. dr hab. inż. Leszek Elak
Data i miejsce urodzenia	14 czerwca 1971 Czersk
profesor nauk społecznych
Specjalność: nauki o bezpieczeństwie
Alma Mater	Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Rakietowych i Artylerii w Toruniu, Akademia Rolnicza w Lublinie, Akademia Obrony Narodowej w Warszawie
Doktorat	2008 – nauki wojskowe Akademia Obrony Narodowej
Habilitacja	2014 – nauki społeczne Akademia Obrony Narodowej
Profesura	27 lipca 2021
Pracownik naukowy
Wydział Zarządzania i Dowodzenia	Akademia Obrony Narodowej
Wydział Zarządzania i Dowodzenia Wydział Wojskowy	Akademia Sztuki Wojennej
Odznaczenia

pułkownik
Data i miejsce urodzenia	14 czerwca 1971 Czersk
Przebieg służby
Lata służby	od 1992
Siły zbrojne	Siły Zbrojne RP

Leszek Elak (ur. 14 czerwca 1971 w Czersku) – pułkownik Wojska Polskiego, profesor nauk społecznych w dyscyplinie nauki o bezpieczeństwie^[1], prorektor ds. dydaktycznych i jakości kształcenia^[2] Akademii Sztuki Wojennej (ASzWoj) w Warszawie^[3], a wcześniej prodziekan na Wydziale Wojskowym^[1] tej uczelni.

• Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Rakietowych i Artylerii w Toruniu (1996)^[4]
• Akademia Rolnicza w Lublinie (2001)^[1]
• Akademia Obrony Narodowej w Warszawie (2004)^[4]
• kurs dla oficerów sztabowych dowództw brygad międzynarodowych w Oberammergau (2008)^[4]
• Podyplomowe Studia Polityki Obronnej (PSPO) w Akademii Sztuki Wojennej (2026)^[5][6].

Służbę wojskową rozpoczął w 1992. W latach 1996–2001 zajmował stanowiska dowódcze i sztabowe w 3 Brygadzie Zmechanizowanej Legionów. Służbę kontynuował w Akademii Obrony Narodowej jako nauczyciel akademicki^[1]. Pełnił tam także funkcję szefa Wydziału Organizacji Kształcenia, prodziekana Wydziału Wojskowego (2016–2018)^[1], prorektora Akademii Sztuki Wojennej ds. dydaktycznych (2018 – obecnie)^[3]. Był także kierownikiem ćwiczenia studyjnego pod kryptonimem „TWIERDZA-18”^[7] i „TWIERDZA-19”^[8][9][10]. Członek Senatu i Rady Dyscypliny Nauki o Bezpieczeństwie ASzWoj, twórca studiów Master of Business Administration Security & Defence i Szkoły Administracji Obronnej^[11].

Po ukończeniu studiów w Akademii Obrony Narodowej kontynuował tutaj naukę. W 2008 otrzymał stopnień doktora nauk wojskowych w specjalności kierowanie organizacją^[1]. Sześć lat później uzyskał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie nauk o obronności^[1]. Po otrzymaniu stopnia doktora habilitowanego w 2014 zajął się promowaniem kadry naukowo-dydaktycznej w AON, a następnie w ASzWoj^[10]. Do końca marca 2026 wypromował 21 doktorów nauk o bezpieczeństwie^[12]. Jest promotorem wielu prac dyplomowych, autorem licznych recenzji naukowych, jak również pełni funkcję eksperta w pracach, debatach i spotkaniach zespołów eksperckich w narodowych i międzynarodowych gremiach badawczych. W 2017 za osiągnięcia dydaktyczne został uhonorowany nagrodą Ministra Obrony Narodowej. W 2021 został uhonorowany nagrodą Buzdygany 2020^[13]. 27 lipca 2021 postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej został mu nadany tytuł profesora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o bezpieczeństwie^[14]. 7 lutego 2023 odebrał akt nominacyjny z rąk Prezydenta Andrzeja Dudy^[15].

Swoje zainteresowania naukowe zogniskował wokół problematyki bezpieczeństwa i obronności państwa. Swój wysiłek badawczy koncentruje na takich dziedzinach, jak: działania taktyczne wojsk lądowych w różnych środowiskach współczesnego pola walki, zdolności obronnych SZ RP, struktury organizacyjne SZ RP w aspekcie współczesnych zagrożeń, operacje poza granicami kraju, współdziałanie SZ RP z elementami układu pozamilitarnego, środowiska bezpieczeństwa w zakresie potrzeby użycia sił zbrojnych, teoretyczne i praktyczne zagadnienia obronności i bezpieczeństwa w aspekcie przynależności do NATO i UE^[16].

Podejmuje starania zmierzające do zwiększenia rangi i operatywności kształcenia oficera Sił Zbrojnych RP^[10][17][18]. Promując Akademię Sztuki Wojennej na arenie międzynarodowej, podpisał porozumienia z naczelnymi w wojskowym szkolnictwie wyższym jednostkami badawczymi^[19].

W 2025, jako Prorektor ds. dydaktycznych i jakości kształcenia Akademii Sztuki Wojennej, z inicjatywy Rektora ASzWoj we współpracy z kierownictwem uczelni, przedstawił założenia koncepcji przekształcenia Akademii Sztuki Wojennej w Uniwersytet Bezpieczeństwa Narodowego. Projekt zakłada utworzenie uczelni ukierunkowanej na kształcenie kadr wojskowych i cywilnych oraz prowadzenie badań w obszarze bezpieczeństwa narodowego, obronności, odporności państwa, ochrony ludności i zarządzania kryzysowego^[20]. Rządowy projekt ustawy o utworzeniu Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego został przyjęty przez Radę Ministrów, a następnie skierowany do Sejmu i jest procedowany w ramach prac sejmowej Komisji Obrony Narodowej^[21][22][23].

Swoje zainteresowania naukowe zogniskował wokół problematyki bezpieczeństwa i obronności państwa. Swój wysiłek badawczy koncentruje na takich dziedzinach, jak: działania taktyczne wojsk lądowych w różnych środowiskach współczesnego pola walki, zdolności obronnych SZ RP, struktury organizacyjne SZ RP w aspekcie współczesnych zagrożeń, operacje poza granicami kraju, współdziałanie SZ RP z elementami układu pozamilitarnego, środowiska bezpieczeństwa w zakresie potrzeby użycia sił zbrojnych, teoretyczne i praktyczne zagadnienia obronności i bezpieczeństwa w aspekcie przynależności do NATO i UE^[24].

Ekspert w projektach, debatach i spotkaniach zespołów eksperckich w narodowych i międzynarodowych gremiach badawczych. Były ekspert zewnętrzny MON w Strategicznym Przeglądzie Obronnym (SPO). Uczestnik operacji "Inthernet Resolve" i NATO Mission-Iraq^[25].

W latach 2014–2019 pracował w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej im. Jana Zamoyskiego w Zamościu. Od 2019 jest nauczycielem akademickim w Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Chełmie^[1].

Jest autorem i współautorem ponad 120 publikacji w kraju i zagranicą, w tym takich monografii autorskich jak:^[26]:

• Żołnierze CIMIC i oficerowie prasowi w operacjach międzynarodowych: wybrane aspekty (2009) (współautorka Anna Antczak);
• Funkcjonowanie polskich kontyngentów wojskowych poza granicami kraju (2010);
• Komponent cywilno-wojskowy w operacjach reagowania kryzysowego (2011);
• Taktyczne aspekty terenu w walce (2013)^[27];
• Działania taktyczne wojsk lądowych SZ RP (2014);
• Obrona brygady w terenie górzystym (2014) (współautorzy Jan Posobiec, Piotr Harężlak, Artur Michalak);
• Organizacja pracy podczas rozwiązywania problemów taktycznych (2014) (współautor Rafał Sieczka);
• Działania taktyczne w terenie lesisto-jeziornym (2014) (współautor Wojciech Więcek);
• Potencjał obronny i potencjał zagrożeń w świetle testu animalizacji (2018) (współautorzy Aneta Nowakowska-Krystman, Anna Orzyłowska)^[28];
• Bezpieczeństwo wschodniej granicy (2019)^[29];
• Potencjał wojsk lądowych wobec współczesnych uwarunkowań bezpieczeństwa Rzeczypospolitej (2020);
• The potential of the Land Forces in the face of contemporary security challenges of the Republic of Poland (2021)^[30];
• Rosyjska sztuka operacyjna w zarysie (2023) (współautor Marek Depczyński)^[31];
• Artyleria ultima ratio regum: studium historyczno-wojskowe (2024) (współautorzy Tomasz Całkowski, Dariusz Rewak)^[32];
• Album szkiców taktycznych (2025);
• Teoria i praktyka działań taktycznych (2026) (współautor Rafał Sieczka)^[33].

• Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie