Leszek Lorent

Leszek Lorent
Imię i nazwisko

Leszek Aleksander Lorent

Data i miejsce urodzenia

8 listopada 1984
Żagań, Polska

Instrumenty

perkusja

Zawód

muzyk, wykładowca uniwersytecki

Odznaczenia
Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Leszek Aleksander Lorent[1] (ur. 8 listopada 1984 w Żaganiu[2]) – polski perkusista, profesor doktor habilitowany sztuki muzycznej[3], wykładowca uniwersytecki. Specjalizuje się w wykonywaniu kompozycji multiperkusyjnych oraz dzieł teatru instrumentalnego[4].

Życiorys

W 2008 roku ukończył z wyróżnieniem studia na kierunku perkusja na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina[5]. Jako stypendysta programu Socrates-Erasmus kształcił się również w Conservatoire Nationale Superieur Musique et Danse de Lyon w mistrzowskiej klasie prof. Jeana Geoffroya. Swoje umiejętności z zakresu interpretacji muzyki współczesnej doskonalił podczas kursów odbywających się w Tallinie w latach 2006–2009. Jest laureatem krajowych i międzynarodowych konkursów muzyki współczesnej. W 2015 roku za swoje dokonania naukowe został uhonorowany Nagrodą Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina[6]. W 2016 roku otrzymał Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Młoda Polska za osiągnięcia artystyczne. Jako specjalista z dziedziny multiperkusji bierze udział w wielu konferencjach i sesjach badawczych w kraju i za granicą, niejednokrotnie będąc ich kierownikiem naukowym i pomysłodawcą[7]. Jest członkiem jury konkursów muzyki współczesnej. W 2018 roku Leszek Lorent został powołany w skład Zespołu doradczego do oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców.[8]

Praca zawodowa

W kręgu naukowych dociekań Loreta leżą związki muzyki perkusyjnej z pierwotnymi formami szeroko pojętego sacrum, rytuały szamanów południowoamerykańskich, wykorzystujących perkusję oraz rośliny halucynogenne do osiągania stanów transowych, muzyka stochastyczna Iannisa Xenakisa, zagadnienia polskiej muzyki sonorystycznej. Lorent pracuje na stanowisku profesora w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Jest kierownikiem uniwersyteckiego Studium Muzyki Nowej oraz Pracowni Antropologii kultury Muzycznej[8].

Repertuar koncertowy

Jako solista występował z Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki, Polską Orkiestrą Radiową, Sinfonią Iuventus, Orchestre Perpignan Méditerranée, Orkiestrą Filharmonii Świętokrzyskiej, Orkiestrą Teatru Wielkiego w Warszawie, Orkiestrą Open Mind, Orkiestrą Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina. Artysta regularnie bierze udział w festiwalach: Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej Kody, Warszawska Jesień, Warszawskie Spotkania Muzyczne, Festiwal Aujourd’hui Musiques w Perpignan, Flaneries musicales w Remis, Festiwal Novelum w Tuluzie, Musica Polonica Nova, Świętokrzyskie Dni Muzyki. Leszek Lorent jest stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Banku Societe Generale, Prezesa Rady Ministrów, Funduszu Popierania Twórczości ZAiKS. Współpracuje z kompozytorami, których dzieła są przez niego niejednokrotnie prawykonywane i jemu dedykowane. Do tego grona należą tacy twórcy jak Marcin Błażewicz, Ignacy Zalewski, Dariusz Przybylski, Miłosz Bembinow, Tomasz Opałka, Kamil Staszowski[9]. Repertuar koncertowy Leszka Lorenta obejmuje kompozycje multiperkusyjne oraz dzieła teatru instrumentalnego. Ważne miejsce w jego działalności artystycznej zajmują koncerty na multiperkusję z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej. Do dzieł tego rodzaju należą: Kali-Yuga[a] Marcina Błażewicza, Symfonia Koncertująca[b] Ignacego Zalewskiego, Vitality[c] Tomasza Opałki, Musica della notte[d] Dariusza Przybylskiego.

Odznaczenia

Nagrody, stypendia

  • I miejsce w 2003 roku na Ogólnopolskim Konkursie Perkusyjnym we Wrocławiu[2],
  • I miejsce w 2008 roku na Międzynarodowym Konkursie AES w Amsterdamie za nagranie kompozycji Stanisława Moryto Per Uno Solo[4],
  • II miejsce w 2010 roku na Międzynarodowym Konkursie Współczesnej Muzyki Kameralnej w Krakowie, razem z Maciejem Nerkowskim (Scontrii Duo)[4],
  • 2003 – Stypendium Prezesa Rady Ministrów oraz stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia w dziedzinie muzyki[11],
  • 2009 – Stypendium Banku Société Générale[11],
  • 2013 – Stypendium Funduszu Popierania Twórczości ZAiKS[12],
  • 2015 – Nagroda Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina za osiągnięcia naukowe[6],
  • 2016 – Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Młoda Polska[13].
  • 2016 – Stypendium dla wybitnych młodych naukowców Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego[14]
  • 2017 – Nagroda Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina za osiągnięcia naukowe i artystyczne[8]
  • 2024 – Nagroda Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina za osiągnięcia naukowe i artystyczne[8]

Albumy

Dorobek fonograficzny Lorenta obejmuje kilkanaście płyt CD zawierających współczesną muzykę kameralną oraz trzy solowe płyty artysty:

  • Eidos, na której zarejestrowane zostały dzieła Dariusza Przybylskiego, Miłosza Bembinowa, Ignacego Zalewskiego i Iannisa Xenakisa (realizacja: Michał Szostakowski; wyd. For Tune, 2013)[15]
  • Kundalini. Lorent plays Błażewicz (realizacja: Andrzej Brzoska, wyd. Requiem Records, 2015)[16]
  • Tonisteon (realizacja: Michał Szostakowski, wyd. Requiem Records, 2016)[17]

Publikacje

Dorobek naukowy Lorenta obejmuje kilkadziesiąt pozycji, w tym artykuły naukowe, rozdziały w monografiach, monografie autorskie[18][19]:

  • Kulturowy status twórcy – genialność czy szaleństwo. Rzecz o transgresji; [w]: Zagadnienia Naukoznawstwa (PAN, 2011)
  • W cieniu Beliala i Menory. Metafizyczne inspiracje Dariusza Przybylskiego; [w]: Pismo warszawskich uczelni artystycznych „Aspiracje” (Warszawa, 2011)
  • Scenariusz wykonawczy kompozycji muzyczno – somatycznej? Corporel Vinko Globokara; [w]: Polsko-Angielski Kwartalnik Internetowy „Heksis” (2011)
  • Emitte lucem et veritatem tuam – perkusyjne sacrum przełomu wieków; [w]: Pismo warszawskich uczelni artystycznych „Aspiracje” (Warszawa, 2012)
  • Najciemniejsza ciemność Marcina Błażewicza – gnostyckie misterium wyzwolenia; [w]: Pismo warszawskich uczelni artystycznych „Aspiracje” (Warszawa, 2012)
  • Na granicy światów. Perkusja w rytuałach szamańskich; [w]: Pismo warszawskich uczelni artystycznych „Aspiracje” (Warszawa, 2013)
  • Kotły jakich nie znamy; [w]: Pismo warszawskich uczelni artystycznych „Aspiracje” (Warszawa, 2013)
  • Czy zdołasz nadać sobie własne zło i dobro i zawiesić wolę swoją nad sobą jak zakon? Efekt Lucyfera w relacji człowiek i Bóg, Stwórca i twórca; [w]: Efekt Lucyfera w perspektywie naukowej (redakcja: A. Drabarek, Z. Król; Warszawa, 2013)
  • Szkice perkusyjne. Zagadnienia filozoficzno-wykonawcze dźwiękowych traktatów perkusyjnych wybranych twórców (wyd. Cultura Animi, Warszawa, 2014, ISBN 978-83-938901-0-1) - monografia autorska
  • Sztuka, religia, praca socjalna, czyli o różnych odsłonach uniwersum i jego wpływie na jednostkowy rozwój człowieka; [w]: Religijne uwarunkowania pracy socjalnej (redakcja: M. Patalon; wyd. Adam Marszałek, Toruń, 2014)
  • Ineffabilis. Perkusyjne dzieła Marcina Błażewicza (wyd. Cultura Animi, Warszawa, 2015, ISBN 978-83-938901-2-5) - monografia autorska
  • Et tua res agitur… – I ciebie rzecz dotyczy. Marcina Błażewicza studium ludzkiej wolności [w:] Rocznik Teologii Katolickiej, t. XVII/3, Białystok 2017. Zakres stron: 119-128.
  • Percussion considerations of the Passion of the Lord, [w:] Rocznik Teologii Katolickiej, t. XVI/3, Białystok 2017. Zakres stron: 191-211
  • Sacrum i profanum w chóralno-perkusyjnej muzyce XXI wieku, współautor - Joanna Maluga, Wydawnictwo Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, Bydgoszcz 2017
  • Muzyka perkusyjna jako klucz do astralnych światów społeczeństw animistycznych, [w:] Socjologia Muzyki w Polsce. Pęknięcia i kontynuacje, wyd. Warszawskie Wydawnictwo Socjologiczne, Warszawa 2018. Zakres stron: 35-47.
  • Zyklus. Między ideą a realizacją, [w:] Architektura muzyki XX wieku – Karlheinz Stockhausen, Iannis Xenakis, wyd. Chopin Univerity Press Warszawa 2018. Zakres stron: 70-81.
  • Brzmienie symboli: refleksje nad polską muzyką perkusyjno-akordeonową XX i XXI wieku, współautor: Klaudiusz Baran, wyd. Chopin Univerity Press, Warszawa 2018 - monografia autorska
  • Stanisław Moryto – Carmina Crucis. Perkusyjne medytacje Męki Pańskiej, [w:] Filozofia muzyki. Doświadczenie, poznanie, znaczenie, wyd. 1, Chopin Univerity Press, Warszawa 2022. Zakres stron: 197-216.

Uwagi

  1. ↑ prawykonanie: 10 maja 2014, Warszawskie Spotkania Muzyczne, Studio Koncertowe im. Witolda Lutosławskiego, Leszek Lorent – perkusja, Maciej Nerkowski – baryton, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus, [[Krzysztof Słowiński (dyrygent)|]] – dyrygent
  2. ↑ prawykonanie: 9 maja 2015, Warszawskie Spotkania Muzyczne, Studio Koncertowe im. Witolda Lutosławskiego, Leszek Lorent – perkusja, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus, Krzysztof Słowiński – dyrygent
  3. ↑ prawykonanie: 4 marca 2012, Generacje, Studio Koncertowe im. Witolda Lutosławskiego, Leszek Lorent – perkusja, Polska Orkiestra Radiowa, Szymon Bywalec – dyrygent
  4. ↑ prawykonanie: 15 kwietnia 2016, Musica Polonica Nova, Leszek Lorent – perkusja, Orkiestra NFM, Benjamin Shwarz – dyrygent

Przypisy

  1. ↑ Polska Bibliografia Naukowa. pbn.nauka.gov.pl. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
  2. 1 2 Polmic.pl – wykonawcy. polmic.pl, lipiec 2015. [dostęp 2016-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 maja 2016)].
  3. ↑ https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/7YKdzwEgA5X
  4. 1 2 3 dr Leszek Lorent « UMFC. chopin.edu.pl. [dostęp 2016-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 kwietnia 2016)].
  5. ↑ #ENSEMBLE :: Leszek Lorent. hashtag-ensemble.org. [dostęp 2016-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
  6. 1 2 Dzień Edukacji Narodowej « UMFC. chopin.edu.pl, 14 października 2015. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 kwietnia 2016)].
  7. ↑ • Ogólnopolska konferencja Karlheinz Stockhausen – mistyka, technologia, awangarda « UMFC. chopin.edu.pl, 16 listopada 2015. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
    • Konferencja „Ciało, rytm, emocja” poświęcona zagadnieniom współczesnej perkusji « UMFC. chopin.edu.pl, 8 listopada 2013. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
    • Ogólnopolska konferencja Rytuał i transgresja w sztuce perkusyjnej « UMFC. chopin.edu.pl, 21 września 2015. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 stycznia 2016)].
  8. 1 2 3 4 Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina [online], Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina [dostęp 2025-02-16].
  9. ↑ Kamil Staszowski | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2026-08-13].
  10. ↑ Święto Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina [online], gov.pl, 21 lutego 2020 [dostęp 2026-03-11].
  11. 1 2 Leszek Lorent. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
  12. ↑ Koncert Graffiti program by VRC choir – issuu. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
  13. ↑ Stypendium Młoda Polska dla dr Leszka Lorenta. 24 lutego 2016. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 kwietnia 2016)].
  14. ↑ nauka.gov.pl
  15. ↑ Lorent & Nerkowski – Eidos | For Tune Store. for-tune.pl. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
  16. ↑ Requiem Records – Albumy. requiem-records.com. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
  17. ↑ Requiem Records – Albumy. requiem-records.com. [dostęp 2016-11-17].
  18. ↑ Polska Bibliografia Naukowa. pbn.nauka.gov.pl. [dostęp 2016-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 maja 2016)].
  19. ↑ Polska Bibliografia Naukowa. pbn.nauka.gov.pl. [dostęp 2016-05-14].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.