Leukios Charinos

Leukios Charinos (łac. Leucius Charinus) – wczesnochrześcijański pisarz, autor apokryfów Nowego Testamentu z zakresu Dziejów Apostolskich.

Życiorys

Żył prawdopodobnie w II wieku[1.1]. Miał być uczniem Jana Ewangelisty i przeciwnikiem Cerynta[2.1]. Według innej wersji było dwóch autorów o imionach Leukios i Charinos[2.1]. Mieliby być synami Symeona Starca[1.2]. Leukios był autorem pięciu apokryficznych ksiąg zatytułowanych „Podróże Apostolskie”[2.1], na które składają się Dzieje Andrzeja, Dzieje Jana, Dzieje Pawła, Dzieje Piotra i Dzieje Tomasza[1.3]. Zdaniem Epifaniusza z Salaminy, Leukios przyłączył się do Jana podczas sporu z ebionitami[1.3]. Jego twórczość jest wspominana szczególnie przez Focjusza Wielkiego[1.3]. Wcześniej o jego dziełach wspominał Turrybiusz, Pacjan z Barcelony, Pseudo-Melitus[1.2], Klemens Aleksandryjski i Tertulian[1.4].

Przypisy

  1. Henry Wace, William Piercy: A Dictionary of Christian Biography. Londyn: Hendrickson Publishers Inc., 1911. ISBN 1-56563-460-8. (ang.).
    1. ↑ s. 662
    2. 1 2 s. 661
    3. 1 2 3 s. 660
    4. ↑ s. 663
  2. Marek Starowieyski, Jan Szymusiak: Nowy słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. Poznań: Święty Wojciech Dom Medialny, 2022. ISBN 978-83-8065-459-4. (pol.).
    1. 1 2 3 s. 655
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.