Lew Poługajewski

Lew Poługajewski

Lew Poługajewski, Wijk aan Zee 1979
Data i miejsce urodzenia	21 listopada 1934 Mohylew
Data i miejsce śmierci	30 sierpnia 1995 Paryż
Obywatelstwo	ZSRR Rosja
Tytuł szachowy	arcymistrz (1962)

Lew Abramowicz Poługajewski, ros. Лев Абрамович Полугаевский (ur. 21 listopada 1934 w Mohylewie, zm. 30 sierpnia 1995 w Paryżu) – szachista i teoretyk radziecki, arcymistrz od 1962 r., pretendent do tytułu mistrza świata w szachach^[1].

Reprezentował barwy ZSRR na siedmiu olimpiadach szachowych, w latach 1966–1984. Siedmiokrotnie zdobył wraz z drużyną olimpijskie medale (6 złotych oraz 1 srebrny). Oprócz tego, trzykrotnie zdobył medale srebrne i raz brązowy za osiągnięte wyniki indywidualne. W swoim dorobku posiada również 9 złotych medali zdobytych (w latach 1961–1989) na drużynowych mistrzostwach Europy: 6 drużynowych oraz 3 indywidualne^[2]. Był dwukrotnym mistrzem ZSRR w szachach (w latach 1967 i 1968). W swojej karierze szachowej zwyciężył w kilkudziesięciu turniejach międzynarodowych, m.in. w:

• Mariánskich Láznach (1959) ^[3],
• Mar del Plata (1962 ^[4], 1971 ^[5]),
• Bad Liebenstein (1963, wspólnie z Aivarsem Gipslisem),
• Soczi (1963 ^[6], 1974 ^[7] oraz 1976 ^[8], wspólnie z Jewgienijem Swiesznikowem),
• Sarajewie (1964, turniej Bosna, wspólnie z Wolfgangiem Uhlmannem)^[9],
• Budapeszcie (1965, wspólnie z Markiem Tajmanowem i Laszlo Szabo oraz 1975, wspólnie z Zoltanem Riblim),
• Beverwijk (1966, turniej Hoogovens)^[10],
• Belgradzie (1969, wspólnie z Milanem Matuloviciem, Svetozarem Gligoriciem i Borislavem Ivkovem) ^[11],
• Amsterdamie (1970 ^[12], 1972 ^[13], turnieje IBM),
• Skopje (1971)^[14],
• Kisłowodzku (1972),
• Solingen (1974, wspólnie z Lubomirem Kavalkiem)^[15],
• Wijk aan Zee (1979, turniej Hoogovens)^[16],
• Manili (1982, wspólnie z Erikiem Lobronem)^[17],
• Haninge (1988) ^[18],
• Reykjaviku (1990, wspólnie m.in. z Siergiejem Dołmatowem, Rafaelem Waganianem i Yasserem Seirawanem)^[19].

W latach 70. i 80. należał do ścisłej światowej czołówki, trzykrotnie kwalifikując się do meczów pretendentów oraz przez siedem cykli z rzędu biorąc udział w turniejach międzystrefowych:

Wyniki w turniejach międzystrefowych:

• Palma de Mallorca 1970, miejsce IX-X^[20]
• Petropolis 1973, miejsce II-IV, awans do meczów pretendentów (po barażu w Portoroż w 1973)^[21]
• Manila 1976, miejsce II-III, awans do meczów pretendenckich^[22]
• Ryga 1979, miejsce II, awans do meczów pretendenckich^[23]
• Toluca 1982, miejsce IV-VII^[24]
• Biel 1985, miejsce VII-IX^[25]
• Zagrzeb 1987, miejsce VIII-XI^[26]

Wyniki w meczach pretendentów:

• 1974 – w I rundzie (1/8 finału) przegrał w Moskwie 2½ – 5½ z Anatolijem Karpowem^[27]
• 1977 – w I rundzie (1/8 finału) pokonał w Lucernie 6½ – 5½ Henrique Meckinga, zaś w II rundzie (1/4 finału) przegrał w Evian-les-Bains 4½ – 8½ z Wiktorem Korcznojem^[28]
• 1980 – w I rundzie (1/8 finału) pokonał w Ałma-Acie 5½ – 2½ Michaiła Tala, zaś w II rundzie (1/4 finału) przegrał w Buenos Aires 6½ – 7½ z Wiktorem Korcznojem^[29].

Najwyższy ranking osiągnął 1 lipca 1972 r., z wynikiem 2645 punktów dzielił wówczas 3-4. miejsce (za Robertem Fischerem i Borysem Spasskim, wspólnie z Tigranem Petrosjanem) na światowej liście FIDE^[30].

Samarska Federacia Szachowa (Rosja) włączyła do swojego kalendarza Turniej Memoriałowy Lew Poługajewski od 2011 roku. Jest to coroczny otwarty turniej rozgrywany systemem szwajcarskim na dystansie 9 rund.

#	Rok	Zwycięzca
I [31]	2011	Semen Dvoirys, 7.5/9
II [32]	2012	Alexey Goganow, 7/9
III [33]	2013	Igor Kovalenko, 8/9
IV [34]	2014	Sanan Sjugirow, 7.5/9
V [35]	2015	Kirill Alekseenko, 8/9
VI [36]	2016	Mikhail Demidow, 7.5/9
VII [37]	2017	Dmitry Frolyanow, 8/9
VIII [38]	2018	Alexey Mokshanow, 7.5/9
IX [39]	2019	Alexey Goganow, 7/9
X [40]	2021	Alexey Mokshanow, 7.5/9
XI [41]	2022	Alexey Mokshanow, 7.5/9
XII [42]	2023	Vadim Bobkow, 7/9
XIII [43]	2024	Vadim Bobkow, 8/9
XIV [44]	2025	Dmitry Frolyanow, 7.5/9

• W.Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom II, Warszawa 1987, s. 931–932
• ChessBase Megabase 2008

• Lew Poługajewski – wybrane partie szachowe (ang.)