Lew stary
Lew stary – jedna z bajek Ezopa.
Treść
Bohaterem bajki jest stary lew, który dawniej siał postrach wśród wszystkich zwierząt, a obecnie jest ofiarą upokorzeń i pogardza nim nawet osioł.
Przekłady
Utwór znany jest w literaturach europejskich za pośrednictwem przekładów m.in. Fedrusa (łac. Leo Senex, Aper, Taurus et Asinus)[1] i Jeana La Fontaine’a (fr. Le Lion devenu vieux).
Wersje polskojęzyczne
- Biernat z Lublina: Przyjaciele z bojaźni niepewni (ok. 1522)[2]
- Krzysztof Niemirycz: Lew stary (1699, w zbiorze: Baiki Æzopowe Wierszem Wolnym)[3]
- Franciszek Dionizy Kniaźnin: Lew stary (1776, w zbiorze: Bayki)[4]
- Autor nieznany: Lew stary (1792)[5] – utwór powstał po przystąpieniu Stanisława Augusta Poniatowskiego do konfederacji targowickiej.
Przypisy
- ↑ Phaedrus, Fabularu Aesopiarum Liber Primus [online], The Latin Library [dostęp 2025-10-22].
- ↑ Biernata z Lublina Ezop [online], Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, s. 204-205 [dostęp 2025-10-22].
- ↑ Krzysztof Niemirycz, Baiki Æzopowe Wierszem Wolnym [online], Dolnośląska Biblioteka Cyfrowa, s. 43-45 [dostęp 2025-10-22].
- ↑ Franciszek Dionizy Kniaźnin, Bayki, Polona, 1776 [dostęp 2025-10-22].
- ↑ Lew stary, [w:] Wacław Woźnowski (oprac.), Antologia bajki polskiej, Wyd. 2, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1983, s. [303]-304, ISBN 83-04-00794-0.