Lhasang Cering

Lhasang Cering (ur. 1952 w Labrang Kosa[1], zm. 11 czerwca 2026 w Dharamsali[2][3]) – tybetański działacz niepodległościowy, dramatopisarz i poeta[4].

Życiorys

Urodził się w Tybecie[5]. Wraz z rodziną uciekł do Indii w 1959. Kształcił się w Wynberg Allen School w Mussoorie. Odrzucił propozycję wyjazdu na studia do USA, przyłączając się do tybetańskiej partyzantki działającej w Mustangu (1972). Pozostał w jej szeregach aż do likwidacji w 1974[4]. Następnie podjął pracę w Centralnej Administracji Tybetańskiej (CTA), nauczał również w Tybetańskiej Wiosce Dziecięcej[6]. Był aktywnym działaczem oddziału TYC w Dharamsali, w 1976 wszedł w skład Centralnego Komitetu Wykonawczego (CENTREX) całej organizacji (do 1990). Pełnił funkcję jej przewodniczącego (1986–1990). Odbył liczne podróże zagraniczne, podczas których informował o sytuacji Tybetańczyków[7]. W 1988 jako pierwszy Tybetańczyk wystąpił z publiczną krytyką firmowanej przez Dalajlamę polityki drogi środka. Stał na stanowisku, że jedynym celem Tybetańczyków winna być niepodległość[8]. Popierał przeprowadzanie akcji sabotażowych skierowanych przeciwko rządowi ChRL[9].

Współzakładał (1988) Centrum Wyższych Studiów Tybetańskich (AMI). Redagował takie pisma jak Mangtso czy Rangzen. Był właścicielem księgarni Bookworm w Dharamsali[10]. Wydał między innymi tomik Tomorrow and Other Poems (2003 lub 2004)[8][11]. Otrzymał Rangzen Award przyznawaną przez TYC (2010)[12].

Przypisy

  1. ↑ 拉桑慈仁 Lhasang Tsering ལྷ་བཟང་ཚེ་རིང་།｜密勒日巴 རྗེ་བཙུན་མི་ལ་རས་པ – 西藏台灣人權連線 [online], 西藏台灣人權連, 23 września 2021 [dostęp 2026-06-12] (chiń.).
  2. ↑ བོད་རང་བཙན་འཐབ་རྩོད་པ་གྲཊ་ཅན་ལྷ་བཟང་ཚེ་རིང་ལཊ་དགུང་ལོ་ ༧༤ ཐོག་རྡ་སར་དགོངས་པ་རྫོཊ་འདུག (tyb.)
  3. ↑ Veteran Tibetan independence activist, writer Lhasang Tsering passes away at 74 in Dharamshala [online], Phayul [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  4. 1 2 Natalia Bloch: Urodzeni uchodźcy: tożsamość pokolenia młodych Tybetańczyków w Indiach. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2011, s. 485. ISBN 978-83-229-3217-9.
  5. ↑ How To Free Tibet? Lhasang Tsering Has A Plan. Matadornetwork.com. [dostęp 2012-12-21]. (ang.).
  6. ↑ Pico Iyer: Otwarta droga : globalna podróż XIV Dalajlamy. Warszawa: Ushuaia.pl, 2008, s. 218. ISBN 978-83-925306-2-6.
  7. ↑ Former Centrex. Tibetanyouthcongress.org. [dostęp 2012-12-21]. (ang.).
  8. 1 2 Lhasang Tsering. Ratujtybet.org. [dostęp 2012-12-21]. (pol.).
  9. ↑ Pico Iyer: Otwarta droga : globalna podróż XIV Dalajlamy. Warszawa: Ushuaia.pl, 2008, s. 220. ISBN 978-83-925306-2-6.
  10. ↑ Pico Iyer: Otwarta droga : globalna podróż XIV Dalajlamy. Warszawa: Ushuaia.pl, 2008, s. 217, 219. ISBN 978-83-925306-2-6.
  11. ↑ Lhasang Tsering. Tibetwrites.org. [dostęp 2012-12-21]. (ang.).
  12. ↑ Rangzen Award honored to Lhasang Tsering. Rangzen.net. [dostęp 2012-12-21]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.