Libijski język migowy
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
20 tys. (2021) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 5 rozwojowy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | lbs | ||
| IETF | lbs | ||
| Glottolog | liby1235 | ||
| Ethnologue | lbs | ||
| Linguist List | lbs | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Libijski język migowy (arab. لغة الإشارة الليبية, trb. Lughat al-Ishārah al-Lībīyah) – język migowy dla niesłuszących używany w Libii[1]. Należy on do rodziny arabskich języków migowych[2].
Użycie
Według danych z 2021 roku libijskim językiem migowym posługiwało się 20 tysięcy osób[1].
W 1984 roku Abdalla Suwed stworzył 80-stronicowy słownik[3].
Do 2015 roku wielu ludzi niesłyszących w Libii nie brało udziału w wyborach politycznych, co było spowodowane brakiem udokumentowanych, ustandaryzowanych znaków migowych dla terminów politycznych i wyborczych[4]. Z kolei tłumacze języka migowego nie byli w pełni przeszkoleni w zakresie terminologii i pojęć wyborczych, więc nawet gdy zostali poproszeni o tłumaczenie, ich interpretacja materiałów wyborczych była niejasna dla społeczności głuchych[4].
Aby zaradzić tej poważnej luce informacyjnej, Międzynarodowa Fundacja Systemów Wyborczych (ang. International Foundation for Electoral Systems) nawiązała współpracę z libijskimi ekspertami języka migowego, w celu opracowania leksykonu ponad 300 terminów politycznych i wyborczych w języku migowym[4]. Leksykon został następnie udostępniony szkołom, społecznościom i sieciom osób głuchych w całym kraju.
Od 2015 roku jest on dostępny w formacie PDF, jako wideo oraz aplikacja na smartfony z systemami Android, Windows i iOS. Chociaż został stworzony dla Libii, można go łatwo dostosować do innych krajów Afryki Północnej, takich jak Maroko[4].
Cechy
Libijski język migowy należy do rodziny arabskich języków migowych, a 34% jego znaków jest identycznych (16%) lub pokrewnych (18%) z jordańskim językiem migowym[5][2].
Przypisy
- 1 2 Libyan Sign Language. [w:] Ethnologue [on-line]. [dostęp 2026-06-28]. (ang.).
- 1 2 Al-Fityani i Padden 2008 ↓, s. 10.
- ↑ Lughit alishara alcarabiyya, lughit alsum: Arabic sign language, deaf languages as it is in Libya. [w:] Książki Google [on-line]. [dostęp 2026-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-23)]. (fr.).
- 1 2 3 4 Libyan Electoral Sign Language Lexicon Facilitates Deaf Empowerment. ifes.org, 21 czerwca 2016. [dostęp 2026-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-01)]. (ang.).
- ↑ Hendriks 2008 ↓, s. 35.
Bibliografia
- Chapter 2: Sign language variantes in Jordan and the Middle East. W: Hermina Berndina Hendriks: Jordanian Sign Language: Aspects of grammar from a fross-linguistic perspective. Utrecht: LOT, 2008. ISBN 978-90-78328-67-4. [dostęp 2026-06-28]. (ang.).
- Kinda Al-Fityani, Carol Padden: A Lexical Comparison of Sign Languages in the Arab World. W: Ronice Müller de Quadros: Theoretical Issues in Sign Language Research 9. Universidade Federal de Santa Catarina, 2008. [dostęp 2026-06-28]. (ang.).