Licinio Refice

Licinio Refice
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 lutego 1883
Patrica

Pochodzenie

włoskie

Data i miejsce śmierci

11 września 1954
Rio de Janeiro

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, dyrygent

Licinio Refice (ur. 12 lutego 1883 w Patricy, zm. 11 września 1954 w Rio de Janeiro[1][2]) – włoski kompozytor i dyrygent, ksiądz katolicki.

Życiorys

Uczył się w gry na organach i kompozycji w Liceo di Santa Cecilia w Rzymie[2], gdzie jego nauczycielami byli Ernesto Boezi, Stanislao Falchi i Remigio Renzi[1]. W 1910 roku uzyskał dyplom, w tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Od 1910 do 1950 roku był wykładowcą w Scuola Pontificia Superiore di Musica Sacra[2]. W latach 1911–1947 pełnił ponadto funkcję kapelmistrza w bazylice Matki Bożej Większej[2].

Jako dyrygent występował gościnnie w krajach europejskich, Ameryce Północnej i Południowej[2]. Zmarł na scenie w trakcie prowadzenia przedstawienia swojej opery Cecilia[2].

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])

Opery

  • Cecilia (1922–1923, wyst. Rzym 1934)
  • Margherita da Cortona (wyst. Mediolan 1938)

Utwory orkiestrowe

  • poemat symfoniczny Il trittico francescano (1925)

Utwory wokalne

  • oratorium La Cananea (1910)
  • oratorium Maria Magdalena (1914)
  • oratorium Martyrium S. Agnetis Virginis (1919)
  • oratorium Trittico Francescano (1926)
  • kantata La vedova di Naim (1912)
  • Stabat Mater (1917)
  • Te Deum (1918)
  • Missa Jubilaei na 6 głosów (1925)

Przypisy

  1. 1 2 3 Podręczna encyklopedia muzyki kościelnej. opr. ks. Gerard Mizgalski. Poznań-Warszawa-Lublin: Księgarnia św. Wojciecha, 1959, s. 404.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2949–2950. ISBN 0-02-865530-3.