Lidia Chodyniecka
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia |
24 września 1933 |
| profesor doktor habilitowany nauk technicznych | |
| Specjalność: geologia | |
| Alma Mater |
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura |
1989 |
| Odznaczenia | |
      | |
Lidia Chodyniecka (ur. 24 września 1933) – polska geolog, profesor doktor habilitowany Politechniki Śląskiej.
Życiorys
W 1956 r. ukończyła studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, w tym samym roku związała się zawodowo z Politechniką Śląską, prowadziła działalność naukowo-badawczą w ramach specjalności: mineralogia, geochemia i petrografia. W 1965 r. obroniła przygotowaną pod kierunkiem prof. dr. hab. Jana Kuhla pracę pt. Bazalt z Góry Św. Anny (woj. opolskie), jego budowa mineralogiczna i chemiczna oraz niektóre własności technologiczne[1], w 1973 r. habilitowała się na podstawie rozprawy pt. Karbońskie sferosyderyty ilaste Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Studium mineralogiczno-chemiczne[2]. W 1975 r. została powołana na stanowisko docenta[3]. Prezydent PRL, z dniem 1 listopada 1989 r., nadał Jej tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego[4].
Od 1994 do przejścia na emeryturę w 2003 r. była zastępcą dyrektora Instytutu Geologii Stosowanej i kierownikiem Zakładu Mineralogii, Petrografii i Geochemii Środowiska.
Należała do Polskiego Towarzystwa Mineralogicznego, Komitetu Nauk Mineralogicznych PAN o. Kraków, Komitetu Nauk Geologicznych PAN w Katowicach, gdzie pełniła funkcje wiceprzewodniczącej i przewodniczącej.
Dorobek naukowy prof. dr. hab. Lidii Chodynieckiej obejmuje 57 publikacji i 6 książek, monografii, skryptów i podręczników[5].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000)[6]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1988)[7][8]
- Złoty Krzyż Zasługi (1979)[9]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Srebrna Odznaka honorowa „Zasłużony dla Górnictwa PRL” (1988)[8]
- Odznaka honorowa „Zasłużony dla polskiej geologii”
- Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1977)[10]
Nagrody
- Nagroda Ministra Edukacji Narodowej zespołowa stopnia I (1989)[11]
Przypisy
- ↑ Stopnie naukowe doktora nauk technicznych nadane pracownikom Katedry Geologii Stosowanej przez Radę Wydziału Górnictwa i Geologii do czerwca 2017, Wydział Górnictwa, Inżynierii Bezpieczeństwa i Automatyki Przemysłowej Politechniki Śląskiej
- ↑ Stopnie naukowe doktora habilitowanego nauk technicznych nadane pracownikom Katedry Geologii Stosowanej, Wydział Górnictwa, Inżynierii Bezpieczeństwa i Automatyki Przemysłowej Politechniki Śląskiej
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1975–1976. Gliwice: Politechnika Śląska, 1976, s. 319. [dostęp 2026-05-07].
- ↑ Stopnie, tytuły. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 2 (13), s. 3, listopad 1989. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1734-9605. [dostęp 2026-05-26].
- ↑ Znane osoby związane z Instytutem Geologii Stosowanej, Wydział Górnictwa, Inżynierii Bezpieczeństwa i Automatyki Przemysłowej Politechniki Śląskiej
- ↑ M.P. z 2001 r. Nr 5, poz. 91 (ISAP).
- ↑ Nagrody, odznaczenia. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 1, s. 5, październik 1988. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-07].
- 1 2 Nagrody, odznaczenia. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 2, s. 3, listopad 1988. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-09].
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1980–1981. Gliwice: Politechnika Śląska, 1981, s. 378. [dostęp 2026-06-05].
- ↑ Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej”. „Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego”. 1977–1978, s. 328, 1978. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-08-17].
- ↑ Odznaczenia, nagrody. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 1 (12), s. 6, październik 1989. Gliwice: Politechnika Śląska. ISSN 1734-9605. [dostęp 2026-05-23].