Liliana Zeic

Liliana Zeic
Ilustracja
Imię i nazwisko

Liliana Zeic (Piskorska)

Data i miejsce urodzenia

17 grudnia 1988
Toruń

Narodowość

Polska

Język

polski

Alma Mater

Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

Dziedzina sztuki

sztuki wizualne

Epoka

sztuka współczesna

Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Liliana Zeic (Piskorska) (ur. 17 grudnia 1988 w Toruniu) – polska artystka intermedialna, performerka, doktor sztuk pięknych, artywistka[1][2]. Jej twórczość charakteryzuje intermedialność, tworzy między innymi elementy instalacyjno-rzeźbiarskie, wideo i fotografie, a także pracuje z tekstem.

Prace Liliany Zeic znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz publicznych głównych polskich ośrodków artystycznych, w tym Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Muzeum Współczesne Wrocław.

29 stycznia 2021 roku wystąpiła o zmianę nazwiska z Piskorska na Zeic[3].

Wykształcenie

W latach 2007–2012 studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, w czasie studiów rok spędziła na Uniwersytecie Warszawskim (2011)[1]. W roku 2017 obroniła doktorat w dziedzinie rysunku na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, jej promotorką była Elżbieta Jabłońska, praca nosi tytuł: „Pragnienie kontaktu”[4].

Działalność artystyczna

Od roku 2013 jest członkinią toruńskiej Grupy nad Wisłą.

W swojej działalności artystycznej analizuje problematykę społeczną z perspektywy radykalnej wrażliwości, zakorzenionej w praktyce i teorii feministyczno-queerowej. Skupia się na zależnościach pomiędzy państwem, tożsamością środkowoeuropejską a pozycją peryferyjnych tożsamości.

W swoich pracach i działaniach porusza tematy związane z feminizmem, anarchizmem, cielesnością, posthumanizmem, interesuje ją pozycja jednostek nieheteronormatywnych w społeczeństwie i kulturze. Czerpie ze swoich doświadczeń jako aktywistki oraz lesbijki wychowanej i mieszkającej w Polsce[1][2][4].

Jej prace prezentowane były między innymi w galeriach w Toruniu[5], Warszawie[6], Poznaniu[7][4] czy Krakowie[8].

Wystawy indywidualne (wybrane z lat 2019–2020)

Odznaczenia

Nagrody i wyróżnienia

  • nominacja do nagrody WARTO 2020[18],
  • Laureatka OP Young w OP ENHEIM, 2020[9],
  • Laureatka nagrody publiczności: Spojrzenia 2019: Nagroda Deutsche Bank[6],
  • nominacja Spojrzenia 2019: Nagroda Deutsche Bank,
  • Stypendium Miasta Torunia w dziedzinie kultury, 2019[19],
  • wyróżnienie, Gradient. Wystawa finalistów 8. edycji Konkursu Fundacji Grey House, 2018,
  • laureatka Nagrody Fundacji Grey House, 2018[8],
  • laureatka Visible White Photo Award 2017, Fondazione Studio Marangoni Firenze, Florencja (IT)[20],
  • Stypendium Kultura Polska na Świecie, Instytut Adama Mickiewicza,
  • finalistka Forecast Forum 2017, Haus der Kulturen der Welt, Berlin (DE)[21],
  • Stypendium Marszałka Województwa kujawsko-pomorskiego w dziedzinie kultury, 2017,
  • Stypendium Ministra Edukacji dla doktorantów za wybitne osiągnięcia, 2016/2017,
  • Stypendium Toruńskiej Agendy Kulturalnej, 2016,
  • Stypendium Miasta Torunia w dziedzinie kultury, Toruń, 2015[22],
  • Stypendium Miasta Torunia w dziedzinie kultury, Toruń, 2014[23],
  • IV Ogólnopolska Wystawa Rysunku, Toruń, Wyróżnienie,
  • III Ogólnopolska Wystawa Rysunku, Galeria sztuki Wozownia, Toruń, Nagroda firmy Talens.

Przypisy

  1. 1 2 3 Agnieszka Sural, Liliana Piskorska, [w:] Twórcy [online], Culture.pl, 5 września 2017 [dostęp 2025-08-31].
  2. 1 2 Marek S. Bochniarz, Aktywizm a sztuka [online], kultura.poznan.pl [dostęp 2020-03-13] (pol.).
  3. ↑ Zeic [online], lilianapiskorska.com [dostęp 2025-02-19].
  4. 1 2 3 Liliana Piskorska – Centrum Kultury Zamek w Poznaniu [online], ckzamek.pl [dostęp 2020-03-13] (pol.).
  5. ↑ Suki. Autoportret z kochanką [online], www.torun.pl.
  6. 1 2 Spojrzenia 2019: Nagroda Deutsche Bank [online] [dostęp 2020-03-13].
  7. ↑ Karolina Sikorska, Skutki uboczne, Liliana Piskorska [online], 2019.
  8. 1 2 Katarzyna Wincenciak, Wystawa finalistów Konkursu Fundacji Grey House, „FUNDACJA „GREY HOUSE SZARA KAMIENICA””, 2 grudnia 2018.
  9. 1 2 OP_Young, Krzyżanowska, Piskorska, Jakubowicz – OP ENHEIM [online] [dostęp 2021-05-16] (pol.).
  10. ↑ Liliana Piskorska – Centrum Kultury Zamek w Poznaniu [online], ckzamek.pl [dostęp 2021-05-16] (pol.).
  11. ↑ Siedzą panny kołem, jastrzębia powieszono, Liliana Piskorska [online], Fundacja Nośna, 28 lipca 2020 [dostęp 2021-05-16] (pol.).
  12. ↑ Liliana Piskorska, Sosna z sześcioma rękami [online], InterAlia [dostęp 2021-05-16] (ang.).
  13. ↑ Płonie gwiazda nad Betlejem, Liliana Piskorska [online], Pracownia Portretu [dostęp 2021-05-16].
  14. ↑ Kronika – Liliana Piskorska. Długi marsz przez instytucje [online], www.kronika.org.pl [dostęp 2021-05-16] (pol.).
  15. ↑ Skutki uboczne – Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu [online], arsenal.art.pl [dostęp 2021-05-16].
  16. ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis. gov.pl. [dostęp 2025-10-08].
  17. ↑ Medale i odznaczenia dla profesorów uczelni artystycznych we Wrocławiu. gov.pl, 6 października 2025. [dostęp 2025-10-08].
  18. ↑ WARTO 2020 – lista nominowanych do nagrody kulturalnej „Gazety Wyborczej” i głosowanie na laureata publiczności [online], gazeta.pl [dostęp 2021-05-16] (pol.).
  19. ↑ Magdalena Winiarska, Stypendia w dziedzinie kultury 2019 [online], 14 lutego 2019.
  20. ↑ Celeste Network- Italy, In Conflict 2017 Finalists In Conflict Works – Artworks Latest Celeste Network [online], www.celesteprize.com [dostęp 2020-03-13].
  21. ↑ Haus der Kulturen der Welt, Forecast: Forum and Festival [online], HKW, 17 października 2017 [dostęp 2020-03-13] (ang.).
  22. ↑ Bartłomiej Oleszek, Stypendia kulturalne na 2015 [online], 21 maja 2015.
  23. ↑ Bartłomiej Oleszek, Stypendia kulturalne na rok 2014 [online], 13 czerwca 2014.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.