Liroconit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
Lirokonit[1] |
|---|---|
| Skład chemiczny |
Cu2Al[(OH)4|AsO4] • 4H2O |
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5[2] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy[2] |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
krótosłupkowy, soczewkowaty, płaskie[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[2] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[2] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[2] |
| Gęstość |
2,94–3,01 g/cm³[2] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieskozielona, niebieskoszara[1] |
| Rysa |
jasnozielona, niebieska |
| Połysk |
szklisty, tłusty, żywiczny[2] |
| Współczynnik załamania |
1,6123–1,6753 (dwuosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,063[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DF.20[2] |
Liroconit (lub Lirokonit) – minerał z grupy arsenianów. Uwodniony arsenian glinu i miedzi z nieznaczną domieszką fosforu. Nazwa pochodzi od greckich słów leiros = blady i conia = pył ze względu na jasny kolor sproszkowanego minerału[3].
Charakterystyka
Lirokonit jest półprzezroczystym minerałem o niebieskiekozielonej lub niebieskoszarej barwie[1]. Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][3], w formie płaskich kryształów, soczewek, krótkich słupków, w druzach, skupieniach zbitych[1]. Połysk szklisty, tłusty[1]. Waży ok. 3 razy więcej niż taka sama ilość wody w temperaturze pokojowej[1]. Dość miękki - 2-2,5 w skali Mohsa[1][3].
Występowanie
Występuje w strefach utleniania rud miedzi[3]. Towarzyszą mu malachit, limonit, kwarc i inne[1]. Można go znaleźć w Kornwalii (Wielka Brytania), paśmie górskim Uralu, Niemczech i na Węgrzech[3].
Bibliografia
- Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9.
Linki zewnętrzne
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Jaroslav Bauer: Przewodnik skały i minerały. Multico, 1997, s. 96-97. ISBN 83-7073-050-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Liroconite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-11] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy minerały. GeoCenter International, 1996, s. 188-189. ISBN 83-86146-44-3.