Lis i kozioł

Ilustracja autorstwa Isaaca Nicolasa Neveleta (1610)

Lis i kozioł – jedna z bajek Ezopa[1], w Polsce znana dzięki parafrazie Adama Mickiewicza pt. Lis i kozieł.

Treść

Bajka opowiada o lisie, który, nie mogąc wydostać się z głębokiej studni, obmyślił chytry sposób: oszukał kozła, że w studni jest niezwykle smaczna woda, a gdy kozioł wskoczył do środka, wykorzystał jego grzbiet, by wdrapać się wyżej i wydostać ze studni. W efekcie to kozioł znalazł się w pułapce, a lis na odchodne pouczył go, że tylko głupiec wskakuje do studni nie upewniwszy się, że znajdzie z niej wyjście[1].

Przekłady

Utwór znany jest w literaturach europejskich za pośrednictwem tłumaczeń literackich, m. in.: Fedrusa (łac. Vulpis et Caper) i Jeana da La Fontaine'a (fr. Le Renard et le Bouc)[1][2].

Wersje polskojęzyczne (wybór)

Przypisy

  1. 1 2 3 Lis i kozioł, [w:] Marian Golias (oprac.), Bajki Ezopowe, Wrocław-Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1961, s. 8.
  2. 1 2 Adam Mickiewicz, Lis i kozieł, [w:] Wacław Woźnowski (red.), Antologia bajki polskiej, Wyd. 2, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1983, s. 436-437, ISBN 83-04-00794-0.
  3. ↑ Biernata z Lublina Ezop, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1910 [dostęp 2025-09-23].
  4. ↑ Mikołaja Reja z Nagłowic Zwierzyniec, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1895 [dostęp 2025-09-23].
  5. ↑ Wacław Potocki, Ogród fraszek. T. 1, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1907 [dostęp 2025-09-23].
  6. ↑ Krzysztof Niemirycz, Baiki Æzopowe Wierszem Wolnym Dedicowane Krolewiczowi Jegomosci Polskiemu : Cur-Princowi, Electoratu Saxonskiego, Dolnośląska Biblioteka Cyfrowa, 1699 [dostęp 2025-09-23].
  7. ↑ Franciszek Dionizy Kniaźnin, Bayki, Dolnośląska Biblioteka Cyfrowa, 1776 [dostęp 2025-09-23].
  8. ↑ Jan Lemański, Lis i kozieł, [w:] Antologia bajki polskiej, Wyd. 2, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1983, s. 557.