Lisandru Olmeta

Lisandru Olmeta
Data i miejsce urodzenia

21 lipca 2005
Ajaccio

Wzrost

190 cm

Pozycja

bramkarz

Informacje klubowe
Klub

SCU Torreense

Numer w klubie

16

Kariera juniorska
Lata Klub
2011–2016 AS Pietrosella
2016–2020 Gazélec Ajaccio
2020–2023 AS Monaco
2023–2025 Lille OSC
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2025–2026 Lille OSC 0 (0)
2025–2026 → SC Bastia (wyp.) 10 (0)
2026– SCU Torreense 0 (0)
W sumie: 10 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2021–2022  Francja U-17 11 (0)
2022  Francja U-18 2 (0)
2024  Francja U-19 2 (0)
2024–2025  Francja U-20 10 (0)
W sumie: 25 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 20 sierpnia 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 18 października 2025.

Lisandru Olmeta (ur. 21 lipca 2005 w Ajaccio) – francuski piłkarz występujący na pozycji bramkarza, zawodnik Lille OSC[1][2] oraz młodzieżowy reprezentant Francji[3].

Kariera piłkarska

Urodzony w Ajaccio, Lisandru jest synem byłego piłkarza Pascala Olmety, który również grał na pozycji bramkarza[4][5][6]. 14 maja 2024 roku był jednym z nosicieli zniczu olimpijskiego u boku swojego ojca[7].

Początki i kariera młodzieżowa

Rozpoczął karierę piłkarską we Francji, w klubie AS Pietrosella, a następnie w Gazélec Ajaccio oraz w akademii Pôle espoirs d’Ajaccio. W 2020 roku dołączył do AS Monaco[8].

LOSC Lille i wypożyczenie do SC Bastia

1 lipca 2023 roku podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt z Lille OSC na trzy sezonydo 2026 roku[9]. 2 kwietnia 2024 roku przedłużył umowę z Lille OSC, wydłużając swój pobyt w klubie „Dogues” do czerwca 2028 roku[10].

25 czerwca 2025 r. został wypożyczony na jeden sezon do SC Bastia[11]. W ramach 12. kolejki Ligue 2, podczas wyjazdowego meczu z AS Nancy, Benoît Tavenot wyklucza Johny'ego Placide'a ze składu SC Bastii z powodu jego słabych indywidualnych wyników. Olmeta znalazł się w wyjściowym składzie i zadebiutował zawodowo w klubie borykającym się z trudnościami, zajmującym wówczas ostatnie miejsce w tabeli i wciąż poszukującym pierwszego zwycięstwa[12]. Ten pierwszy mecz w koszulce korsykańskiego klubu zakończył się porażką (2:0)[13][14]. Trzy dni później ponownie stanął między słupkami, a jego drużyna odniosła pierwsze zwycięstwo w sezonie nad Clermont Foot (13. kolejka, 1:0)[15]. Następnie po raz trzeci wystąpił w pierwszym składzie w meczu ze Stade Reims, gdzie popełnił faul ręką, który doprowadził do drugiej bramki dla Reims (1:3)[16]. Po tym spotkaniu trenerem został Réginald Ray, który powierzył pozycję bramkarza Placide'owi[17][18][19].

W sezonie 2025/26 rozegrał łącznie 10 spotkań w Ligue 2[20].

W lipcu 2026 roku został zawodnikiem SC Torrense[21].

Kariera reprezentacyjna

Olmeta był reprezentantem Francji w drużynach młodzieżowych, począwszy od kategorii U-16[4][22][23].

W kwietniu 2022 roku zostaje powołany do reprezentacji Francji U-17 na Mistrzostwa Europy 2022 organizowane w Izraelu[24]. Podczas tych mistrzostw kontynentalnych stał się podstawowym bramkarzem, wielokrotnie odgrywając decydującą rolę, zwłaszcza podczas zwycięskich serii rzutów karnych w ćwierćfinale z Niemcami[5][6][25], a następnie w półfinale z Portugalią[26][27][28].

Następnie 1 czerwca 2022 r. wygrał te rozgrywki, występując w pierwszym składzie w meczu z Holandią, w którym Francuzi zwyciężyli 2:1 dzięki dwóm bramkom Saëla Kumbediego[29][30][31][32].

Przypisy

  1. ↑ Lisandru Olmeta – profil zawodnika. Transfermarkt. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).
  2. ↑ Transferts de Lisandru Olmeta (prêt de Lille, retour de prêt 30.06.2026). Flashscore. [dostęp 2026-07-07]. (fr.).
  3. ↑ Lisandru OLMETA – profil (FFF). Fédération Française de Football. [dostęp 2026-07-07]. (fr.).
  4. 1 2 «Il est en avance sur moi» : Pascal Olmeta parle de son fils appelé chez les Bleuets, „leparisien.fr”, 13 stycznia 2021 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-13] (fr.).
  5. 1 2 Deux Corses en demi-finale de l'Euro de football U17 [online], www.corsematin.com, 28 maja 2022 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  6. 1 2 Euro de football U17 : Lisandru Olmeta sur les traces de son père [online], France 3 Corse ViaStella, 27 maja 2022 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  7. ↑ [VIDEO] Lisandru OLMETA a porté la flamme olympique à Furiani avec son père [online], 18 maja 2024 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  8. ↑ Le fils de Pascal Olmeta signe son premier contrat à Monaco [online], SOFOOT.com, 20 marca 2020 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  9. ↑ Lisandru Olmeta signe son premier contrat pro avec le LOSC | LOSC [online], www.losc.fr [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2023-07-01] (fr.).
  10. ↑ Lisandru Olmeta prolonge son contrat avec le LOSC jusqu'en 2028 | LOSC [online], www.losc.fr [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2024-04-03] (fr.).
  11. ↑ Lisandru Olmeta prêté une saison [online], Sporting Club di Bastia, 25 czerwca 2025 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  12. ↑ Lisandru Olmeta, fils de Pascal, titulaire pour la première fois de sa carrière en Ligue 2 [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  13. ↑ Lisandru Olmeta - Debiuty [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  14. ↑ AS Nancy-Lorraine - SC Bastia, 28 paź 2025 - Ligue 2 - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  15. ↑ SC Bastia - Clermont Foot 63, 31 paź 2025 - Ligue 2 - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  16. ↑ Christophe Giudicelli, Grosse déception pour le Sporting défait (3 à 1) par Reims à Furiani [online], Corse Net Infos - Pure player corse [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  17. ↑ FC Annecy - SC Bastia, 21 lis 2025 - Ligue 2 - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  18. ↑ SC Bastia - Stade Lavallois, 25 lis 2025 - Ligue 2 - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  19. ↑ SC Bastia - Red Star FC, 5 gru 2025 - Ligue 2 - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  20. ↑ Lisandru Olmeta - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  21. ↑ Mercato LOSC : Lisandru Olmeta officiellement au SCU Torreense [online], Le Petit Lillois [dostęp 2026-08-20] (fr.).
  22. ↑ Monaco: le fils de Pascal Olmeta convoqué en équipe de France U16 [online], RMC Sport, 12 stycznia 2021 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  23. ↑ Le fils de Pascal Olmeta convoqué en stage avec l'équipe de France U16 [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  24. ↑ Les vingt joueurs choisis pour l’Euro [online] [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2025-12-21].
  25. ↑ Niemcy U17 - Francja U17, 25 maj 2022 - UEFA Under-17 Euro - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  26. ↑ DIRECT. France - Portugal : le coup d’envoi de la demi-finale de l’Euro U17 est donné à Netanya, „Ouest-France.fr”, 29 maja 2022 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-29] (fr.).
  27. ↑ Tom Monegier, Euro U17 : la France domine le Portugal aux tirs au but et accède à la finale ! [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 29 maja 2022 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  28. ↑ Francja U17 - Portugalia U17, 29 maj 2022 - UEFA Under-17 Euro - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].
  29. ↑ La France remporte l'Euro des moins de 17 ans contre les Pays-Bas [online], L'Équipe [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  30. ↑ Football. Qui sont les joueurs de l’équipe de France U17 sacrée championne d’Europe ?, „Ouest-France.fr”, 1 czerwca 2022 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-01] (fr.).
  31. ↑ Max Franco Sanchez, La France remporte l'Euro U17 ! [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 1 czerwca 2022 [dostęp 2026-07-07] (fr.).
  32. ↑ Francja U17 - Holandia U17, 1 cze 2022 - UEFA Under-17 Euro - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-07-07].