Litiatyn

Litiatyn
Літятин
ilustracja
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

tarnopolski

Powierzchnia

2,26 km²

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

775

• gęstość

342,92 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3548

Kod pocztowy

47530

Położenie na mapie hromady Sarańczuki
Mapa konturowa hromady Sarańczuki, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Litiatyn”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Litiatyn”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Litiatyn”
Położenie na mapie rejonu tarnopolskiego
Mapa konturowa rejonu tarnopolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Litiatyn”
Ziemia49°23′04″N 25°03′12″E/49,384444 25,053333

Litiatyn (ukr. Літятин) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim[1]. W 2001 roku liczyła 775 mieszkańców[2].

W pobliżu znajduje się przystanek kolejowy Litiatyn, położony na linii Tarnopol – Stryj.

Historia

Zofia Zamiechowska wypędziła szlachcica Adama Czołowskiego z litiatyńskiej dzierżawy przemocą zbrojną[3].

W II Rzeczypospolitej miejscowość w powiecie brzeżańskim województwa tarnopolskiego.

W czasie kampanii wrześniowej stacjonował tu III/6 dywizjon myśliwski[4.1], a także 151. i 152. eskadry myśliwskie.[4.2]

26 czerwca 1941 r. nieznani sprawcy (Rosjanie lub Ukraińcy) zamordowali ks. Józefa Szadego[5]. W marcu 1944 r. nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali 15 Polaków[6].

W Litiatynie urodził się Tadeusz Strzałka (1895–1980), polski oficer i działacz niepodległościowy.

Do 2020 w rejonie brzeżańskim[7].

Przypisy

  1. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2023-03-12] (ukr.).
  2. ↑ с Літятин, Тернопільська область, Бережанський район. Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2016-10-05]. (ukr.).
  3. ↑ Władysław Łoziński, Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII wieku, Lwów : nakładem księgarni H. Altenberga 1904, t. 2, s. 70.
  4. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.
    1. ↑ S. 148.
    2. ↑ S. 123 i 129.
  5. ↑ JÓZEF SZADY — MARTYROLOGIUM [online], www.swzygmunt.knc.pl [dostęp 2023-04-22].
  6. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 116, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
  7. ↑ Розпорядження Кабінету Міністрів України від 12 червня 2020 року № 724-р «Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Тернопільської області»

Linki zewnętrzne