Lob lądolodu

Lob lądolodu, lob lodowca – rozległy występ czoła lądolodu (lodowca), spowodowany szybkim ruchem[1] lądolodu na lokalnym obniżeniu w powierzchni podłoża lądolodu (lodowca) lub z uszczelinieniem i dominującymi kierunkami rozprzestrzeniania się mas lodowych[2]. Odnosi się do charakterystycznego wybrzuszenia czoła lodowego, będącego formą rozwinięcia jego struktury w obrębie nierówności terenu[2]. Na terenie Polski przykładem jest np. Lob Mazurski, po którego ustąpieniu uformowała się Kraina Wielkich Jezior Mazurskich.

Przypisy

  1. ↑ Jan Flis: Szkolny słownik geograficzny. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1982, s. 152. ISBN 83-02-00870-2. (pol.).
  2. 1 2 Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski: Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 131. ISBN 83-220-0196-7. (pol.).