Lorenzenit
 okaz z Rosji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Na2Ti2[Si2O9][1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
6[1] |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość |
przezroczysty, nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[1] |
| Gęstość |
3,42–3,45 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,910–2,060 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,110–0,120[1] dyspersja (optyka): wyraźna[1] pleochroizm: słaby[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.DB.10[1] |
Lorenzenit – rzadki minerał z klasy krzemianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym, pryzmatycznym, igiełkowym oraz włóknistym[2]. Występuje w skupieniach promienistych[2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym bądź nieprzezroczystym[1].
Występowanie
Występuje jako minerał wrosły w skałach alkaicznych[2]. Spotykany również w sjenitach nefelinowych i ich pegmatytach[1]. Towarzyszą mu nefelin, skaleń, egiryn, kalcyt, fluoryt, albit, pirotyn, flogopit oraz astrofyllit[1][2].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Kanadzie (Quebec), Niemczech, Norwegii, Rosji (Obwód murmański), Grenlandii, RPA, Hiszpanii, Szwecji i Stanach Zjednoczonych (Arkansas, Nowy Meksyk)[1]. W Polsce stwierdzony na Warmii w okolicach Ełku[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Lorenzenite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-17] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 72, ISBN 978-83-7073-816-7.