Lorenzo Dalmazzo
 | |
 generał | |
| Data i miejsce urodzenia |
23 stycznia 1886 |
|---|---|
| Data śmierci |
12 grudnia 1959 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
do 1943 |
| Siły zbrojne |
|
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Lorenzo (Renzo) Dalmazzo (ur. 23 stycznia 1886, zm. 12 grudnia 1959) – włoski generał okresu dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Dowódca związków taktycznych i operacyjnych działających na terenie Afryki, Bałkanów i Włoch. W latach 1943–1944 jeniec wojenny w Niemczech.
Życiorys
W latach 1920–1923 wykładał taktykę na uczelni wojskowej. Następnie został skierowany do Somali Włoskiego, gdzie od 4 kwietnia 1925 do 10 grudnia 1926 roku dowodził Królewskim Korpusem Wojsk Kolonialnych (Regio corpo truppe coloniali della Somalia italiana). 16 kwietnia 1934 roku awansował na stopień generała brygady i w tym samym roku objął dowództwo Brygady Piechoty „Piave”. W marcu 1935 roku został wyznaczony na dowódcę 2 Brygady Erytrejskiej. Od 24 stycznia do 26 kwietnia 1936 roku dowodził 2 Dywizją Erytrejską (2ª Divisione eritrea). 1 lipca 1937 roku uzyskał awans na generała majora. Do 1 września 1938 roku stał na czele 32 Dywizji Zmotoryzowanej (32ª Divisione Motorizzata Trento), a następnie, do 1939 roku, dowodził 12 Dywizją Piechoty (12ª Divisione fanteria "Timavo") oraz 2 Dywizją Szybką (2ª Divisione celere "Emanuele Filiberto Testa di Ferro")[1].
Od 5 września do 1 grudnia 1939 roku dowodził korpusem w Udine, po czym został skierowany do Afryki Północnej, gdzie do 26 września 1940 roku pełnił funkcję dowódcy XXI Korpusu Armijnego (XXI Corpo d'armata), a następnie pozostawał w dyspozycji Ministerstwa Wojny. 31 maja 1940 roku został awansowany na generała porucznika ze starszeństwem obowiązującym od 1 stycznia tego samego roku. Od 9 listopada 1940 do 1 października 1942 roku dowodził VI Korpusem Armijnym (VI Corpo d'armata) stacjonującym na terenie okupowanej Jugosławii. 20 lutego 1943 roku został mianowany generałem, a w okresie od 1 czerwca do 8 września 1943 roku dowodził 9 Armią (9ª Armata) operującą na terenie Albanii[1].
Po kapitulacji Włoch ponownie znalazł się w dyspozycji Ministerstwa Wojny. Następnie trafił do niewoli niemieckiej, w której przebywał od 25 września 1943 do lutego 1944 roku[1]. Jego nazwisko zostało wpisane do Centralnego Rejestru Przestępców Wojennych i Podejrzanych (ang. Central Registry of War Criminals and Security Suspects; CROWCASS) na wniosek władz jugosłowiańskich, które oskarżyły go o zabójstwo dokonane 24 stycznia 1942 roku w miejscowości Solin[2].
Odznaczony Orderem Wojskowym Sabaudii w klasach: kawalerskiej (1918), oficerskiej (1937) i komandorskiej (1942)[3].
Przypisy
- 1 2 3 Dalmazzo, Lorenzo. generals.dk. (ang.).
- ↑ United Nations - War Crimes Commission. criminidiguerra.it. (ang.).
- ↑ DALMAZZO LORENZO. quirinale.it. (wł.).