Lorenzo Lucca

Grę w piłkę rozpoczął w CBS Scuola Calcio w Turynie w wieku pięciu lat^[9][10], a następnie w wieku ośmiu lat trafił do akademii Torino^[11]. W 2015 roku przeniósł się do Chieri, a rok później został wypożyczony do Atletico Torino^[12]. W barwach tego klubu zadebiutował w wieku 16 lat w rozgrywkach Promozione, zdobywając również bramkę już w 1. kolejce ligowej, zremisowanej 1:1 z Asti^[13]. W trakcie sezonu występował zarówno w pierwszym zespole, jak i w drużynach młodzieżowych, kończąc rozgrywki z drugą bramką ligową na koncie^[14].

1 lipca 2017 roku został zawodnikiem Vicenzy, występującej w Serie C^[12]. Także tam łączył występy w pierwszym zespole z grą w drużynach młodzieżowych. W profesjonalnej piłce zadebiutował 21 marca 2018 roku w meczu ligowym z Sambenedettese^[15]. Następnie zanotował jeszcze dwa występy przeciwko Renate i AlbinoLeffe^[16]. Po zakończeniu sezonu ponownie związał się z Torino, które wypożyczyło go do Brescii. Tam występował wyłącznie na poziomie juniorskim, zdobywając 16 bramek w 19 spotkaniach^[17]. Latem 2019 roku, po zakończeniu wypożyczenia, wrócił do Torino, by grać w Campionato Primavera 1^[18].

31 stycznia 2020 roku przeszedł definitywnie do Palermo, występującego w Serie D po bankructwie^[19]. 16 lutego zadebiutował w lidze, zdobywając bramkę na 2:0 w meczu z Biancavillą^[20]. W lipcu tego samego roku podpisał z klubem czteroletni kontrakt, stając się formalnie zawodowym piłkarzem^[21].

Sezon 2020/2021 rozpoczął od dwudziestominutowego występu w przegranym 0:2 meczu Serie C z Teramo^[22]. Po dziewięciu meczach bez gola 2 grudnia zanotował pierwszy dublet w karierze w zremisowanym 3:3 spotkaniu z Viterbese^[23]. Po wywalczeniu miejsca w podstawowym składzie w grudniu zdobył kolejne cztery bramki – przeciwko Casertanie, Bari, Teramo i Ternanie^[24]. 3 kwietnia 2021 roku, ponownie w meczu z Casertaną, skompletował swojego pierwszego hat-tricka^[25]. Sezon zakończył z dorobkiem 13 goli w 27 występach^[26].

21 lipca 2021 roku został zawodnikiem Pisy^[27]. W Serie B zadebiutował 22 sierpnia w wygranym 1:0 meczu ze SPAL, rozegranym w 1. kolejce ligowej^[28]. W następnym spotkaniu, po wejściu z ławki, zdobył swoje pierwsze dwie bramki dla nowego klubu, zapewniając Pisie zwycięstwo 2:0 nad Alessandrią^[29]. Do października notował dobre występy i zdobył 6 goli w 8 meczach, jednak dalsza część sezonu była słabsza, a jego seria bez bramki znacząco się wydłużyła. Ostatecznie zanotował 30 występów w lidze oraz 4 kolejne w barażach^[30].

4 sierpnia 2022 roku trafił do Ajaxu na płatne wypożyczenie z opcją wykupu ustaloną na 10 milionów euro^[31][32], stając się jednocześnie pierwszym włoskim piłkarzem w historii klubu z Amsterdamu^[33][34]. 14 sierpnia zadebiutował w Eredivisie w meczu z Groningen, wchodząc w końcówce za Briana Brobbeya^[35][36]. 22 sierpnia rozegrał pierwszy mecz w Jong Ajax w Eerste Divisie, zdobywając bramkę i notując asystę w wygranym 5:1 spotkaniu z De Graafschap^[37]. 6 listopada, w przegranym 1:2 meczu z PSV, zdobył swoją pierwszą bramkę dla pierwszego zespołu Ajaxu, zaledwie dwie minuty po wejściu na boisko^[38][39]. Po sezonie amsterdamski klub nie skorzystał z opcji wykupu, a zawodnik wrócił do Pisy^[40].

7 lipca 2023 roku został zawodnikiem Udinese na zasadzie wypożyczenia z opcją wykupu, ustaloną na około 8 milionów euro oraz 10% od przyszłej sprzedaży dla Pisy^[41][42][43]. W nowym klubie zadebiutował i zdobył pierwszą bramkę 11 sierpnia, w wygranym 4:1 meczu Pucharu Włoch z Catanzaro^[44]. Dziewięć dni później zadebiutował także w Serie A, wchodząc na boisko w drugiej połowie meczu z Juventusem^[45], a 1 października zdobył pierwszą bramkę w najwyższej klasie rozgrywkowej, w zremisowanym 2:2 meczu domowym z Genoą^[46]. 3 grudnia zanotował pierwszy dublet w Serie A w spotkaniu z Hellasem Werona, zakończonym remisem 3:3^[47]. 14 czerwca 2024 roku Udinese skorzystało z prawa wykupu, a Lucca podpisał kontrakt obowiązujący do 2028 roku^[48].

W drugim sezonie w barwach Udinese zdobył 14 bramek w 36 meczach ligowych i pucharowych, umacniając swoją pozycję jako jeden z kluczowych zawodników zespołu^[49].

18 lipca 2025 roku przeszedł do Napoli na zasadzie płatnego wypożyczenia za 9 milionów euro, z opcją wykupu ustaloną na 26 milionów euro plus 5 milionów w bonusach, która mogła zostać przekształcona w obowiązek po zdobyciu przez klub co najmniej jednego punktu ligowego od 3 lutego 2026 roku^[50][51]. Wybrał koszulkę z numerem 27. W barwach Napoli zadebiutował 23 sierpnia, wychodząc w podstawowym składzie na wygrany 2:0 mecz wyjazdowy z Sassuolo w 1. kolejce Serie A^[52]. Pierwszą bramkę dla neapolitańczyków zdobył 22 września w wygranym 3:2 spotkaniu z jego byłym klubem, Pisą^[53].

23 stycznia 2026 roku Napoli wykupiło go z Udinese^[54], po czym, po zaledwie sześciu miesiącach, ocenianych jako okres poniżej oczekiwań^[55][56][57], wypożyczyło go do Nottingham Forest, występującego w Premier League, za 1 milion euro, z prawem wykupu ustalonym na 35 milionów euro^[58][59]. 6 lutego zadebiutował w angielskiej ekstraklasie, wchodząc po przerwie za Igora Jesusa w przegranym 1:3 meczu z Leeds United. W tym spotkaniu zdobył również swoją pierwszą bramkę dla nowego klubu^[60].

7 września 2021 roku zadebiutował w reprezentacji Włoch U-21 w wygranym 1:0 meczu z Czarnogórą w eliminacjach do mistrzostw Europy U-21 2023^[61]. 12 października zdobył swoją pierwszą bramkę dla młodzieżowej kadry w zremisowanym 1:1 spotkaniu ze Szwecją^[62].

W marcu 2024 roku po raz pierwszy otrzymał powołanie do seniorskiej reprezentacji Włoch od selekcjonera Luciano Spallettiego na mecze towarzyskie w Stanach Zjednoczonych przeciwko Wenezueli i Ekwadorowi^[63][64], jednak nie pojawił się na boisku. Zadebiutował 14 października 2024 roku, mając 24 lata, w wygranym 4:1 meczu Ligi Narodów UEFA z Izraelem na Stadio Friuli w Udine, zmieniając Mateo Reteguiego w 84. minucie^[65].