Louis Comfort Tiffany
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
18 lutego 1848 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
17 stycznia 1933 |
| Narodowość | |
| Alma Mater |
Pennsylvania Military Academy |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
| Gatunek | |
| Muzeum artysty |
Charles Hosmer Morse Museum of American Art, Winter Park |
| Ważne dzieła | |
|
Tree of Life (witraż), Four Seasons, Tiffany Chapel, Flower, Fish and Fruit, lampy Tiffany’ego | |
Louis Comfort Tiffany (ur. 18 lutego 1848 w Nowym Jorku, zm. 17 stycznia 1933 tamże) – amerykański artysta, tworzący głównie dzieła ze szkła i wyroby jubilerskie w stylu secesji[1]. Także przedsiębiorca i wynalazca.
Syn jubilera Charlesa Lewisa Tiffany’ego[2]. Posiadając huty szkła w Corona k. Nowego Jorku prowadził w nich badania zmierzające do uzyskania nowych odmian szkła. W ten sposób ok. 1880 wynalazł m.in. szkło opalowe (mącone) oraz uzyskał technologię produkcji szkła z zatapianymi w nim elementami wykonanymi z metali szlachetnych[3]. Był prekursorem wzornictwa secesyjnych lamp witrażowych, wazonów zwanych do dziś tiffany[4] i witraży[5]. Jako twórca witraży stosował technikę oszklenia mozaikowego, czyli łączył szprosami metalowymi płytki barwionego i bezbarwnego szkła, nie uznając jego malowania[6]. Pod wpływem jego twórczości ten typ witraży stał się bardzo popularny w dobie secesji[7].
Jedno z jego dzieł, pt. „Karpie”, z roku ok. 1900, znajduje się w Galerii Rogalińskiej[8], szklana solniczka z 1902 jest w zbiorach Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce[9], inne szkła z jego fabryki wchodzą w skład ekspozycji sztuki secesyjnej w Muzeum Mazowieckim w Płocku[10].
Panel Wiosna z okna Four Seasons, ok. 1899–1900
Lampa autorstwa Tiffany’ego z 1914
Widok na ogród i fontanna
Szklany wazon z 1893–1896
Przypisy
- ↑ Wallis 1974
- ↑ Wallis 1974
- ↑ Ławicka 2002, s. 28
- ↑ Wallis 1974
- ↑ Ławicka 2002, s. 28
- ↑ Ławicka 2002, s. 15, 28
- ↑ Ławicka 2002, s. 28
- ↑ Zbiory Pałacu w Rogalinie. [dostęp 2012-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-19)].
- ↑ Strona Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce
- ↑ Strona Muzeum Mazowieckiego w Płocku
Bibliografia
- Ławicka M., 2002: Zapomniana pracownia. Wrocławski Instytut Witrażowy Adolpha Seilera. Wyd. Muzeum Architektury we Wrocławiu, Wrocław, stron 194.
- Wallis M., 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.
- ISNI: 0000000080815955
- VIAF: 2479289
- ULAN: 500030415
- LCCN: n79056759
- GND: 11862265X
- NDL: 00476183
- LIBRIS: qn247bx806cg9kj
- BnF: 119885929
- SUDOC: 027954307
- NLA: 35550105
- NKC: xx0045155
- NTA: 072142448
- CiNii: DA05704758
- Open Library: OL561825A
- PLWABN: 9810563093605606
- NUKAT: n99027401
- J9U: 987007421885105171
- LNB: 000262441
- CONOR: 94322787
- WorldCat: E39PBJfmp7dvwQQhXMGgK43G73
