Louis Mitchell

Louis Alfonso Mitchell (ur. 17 grudnia 1885 w Nowym Jorku, zm. 12 września 1957 w Waszyngtonie) – amerykański perkusista jazzowy i lider zespołów, jeden z muzyków związanych z wczesnym rozpowszechnianiem jazzu w Europie^[1][2].

Początkowo występował w wodewilu. W 1912 przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie prowadził Southern Symphony Quintet. W 1914 jego zespół występował w Londynie, a następnie Mitchell koncertował w Stanach Zjednoczonych z Clef Club Orchestra. W kolejnych latach ponownie działał w Londynie, m.in. w Ciro’s Club i London Hippodrome, występując zarówno z zespołami, jak i jako solowy perkusista^[1].

Po występach w Wielkiej Brytanii i Irlandii pojawił się w Paryżu z zespołem Seven Spades, a następnie powrócił do Nowego Jorku, aby zorganizować nową formację^[1][2]. Utworzony przez niego zespół Louis Mitchell’s Jazz Kings zadebiutował 6 lipca 1919 w paryskim Apollo, a do 1923 występował przez dłuższy czas w Casino de Paris i dokonał licznych nagrań. Styl zespołu Grove Music Online określa jako europejskie rozwinięcie tradycji smyczkowych zespołów Clef Club, niemal już wówczas zanikłej w Nowym Jorku^[1].

Działalność Mitchell’s Jazz Kings oddziaływała na początki jazzu w Europie kontynentalnej. Po usłyszeniu zespołu Mitchella belgijski perkusista René Vinche wraz z bratem założył w 1920 w Brukseli orkiestrę Bistrouille A.D.O., jedną z wczesnych belgijskich orkiestr jazzowych^[3]. W drugiej połowie lat 20. Mitchell prowadził w Paryżu kilka klubów, w których występowali afroamerykańscy muzycy^[1][2]. Francję opuścił 4 października 1930, a w późniejszym okresie odszedł od działalności estradowej. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych pracował m.in. jako dziennikarz i sprzedawca, a od 1949 w dziale reklamy „New York Age”^[1][2].