Lucjan Kraszewski (aktor)

Lucjan Kraszewski (Jastrzębiec-Kraszewski) (ur. ok. 1893 w Warszawie. zm. 21 maja 1940 tamże) – polski urzędnik, aktor teatralny i filmowy, dyrektor teatru.

Z teatrem zetknął się jako urzędnik Pocztowej Kasy Oszczędności, nadzorując odbudowę warszawskiego Teatru Rozmaitości. Wówczas to poznał m.in. Leona Schillera i Juliusza Osterwę. W latach 1922-1923 z ramienia Zarządu Towarzystwa Akcyjnego Teatrów Stołecznych pracował w dziale administracyjnym Teatru Komedia, a w latach 1923-1924 współpracował z Józefem Siecińskim w administrowaniu teatrem Reduta w Warszawie. W 1924 roku przystąpił - wraz z Schillerem i Siecińskim - do spółki, która wydzierżawiła od stołecznego magistratu budynek przy ul. Hipotecznej, w którym otwarto reaktywowany Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego. W latach 1924-1925 Lucjan Kraszewski pełnił funkcję dyrektora tego teatru^[1].

Na scenie teatralnej występował w rolach epizodycznych - grał w teatrze Reduta (1920), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego (1924), Teatrze Narodowym (1925-1926) oraz Teatrze Letnim (1928, 1931)^[1].

W dniu 28 czerwca 1930 roku poślubił aktorkę Julię Lewin (Julę Kraszewską) (1908-1993)^[1].

Baza danych FilmPolski.pl wymienia udział Lucjana Kraszewskiego w czterech filmach:

• Tajemnica medalionu (1922) jako Sydor Sałomonowicz
• Śmierć za życie. Symfonia ludzkości (1924)
• Tajemnica starego rodu (1928)
• Niebezpieczny romans (1930) jako Lucek "Wykałaczka"

Ponadto jako pomocnik reżysera wziął udział w produkcji filmów: Pan Tadeusz (1928) oraz Szlakiem hańby (1928)^[2].

Natomiast baza Filmoteki Narodowej "Nitrofilm" wymienia dodatkowo następujące produkcje, w których zagrał (głównie role epizodyczne):

• Krzyk w nocy (1921) jako stróż ogrodowy
• Tragedia Rosji i jej trzy epoki (1921) jako student Ramotin
• Tamten (1921)
• Bożyszcze. W sidłach uwodziciela (1923)
• Miłość przez ogień i krew (1924) jako prowokator bolszewicki
• Czerwony błazen (1926)
• Mogiła nieznanego żołnierza (1927)
• Uśmiech losu (1927)
• Romans panny Opolskiej (1928)
• Rycerze mroku (1932)

Dodatkowo - jako pomocnik reżysera - miał pracować również przy realizacji następujących filmów: Romans panny Opolskiej, Tajemnica starego rodu, Grzeszna miłość (1929) oraz Dusze w niewoli (1930)^[3].