Lucy Cavendish
 Lucy Cavendish | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 września 1841 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
22 kwietnia 1925 |
| Narodowość | |
| Rodzice |
George Lyttelton, Mary Glynne |
| Małżeństwo |
lord Frederick Cavendish |
Lucy Caroline Cavendish (z domu Lyttelton; ur. 5 września 1841 w Hagley, zm. 22 kwietnia 1925 w Penshurst) – angielska pionierka edukacji dziewcząt i kobiet oraz filantropka.
Była córką George’a Lytteltona, 4. barona Lytteltona. W 1864 wyszła za mąż za członka innej arystokratycznej rodziny, Cavendishów. Osiemnaście lat później jej mąż, lord Frederick Cavendish, został zamordowany w Dublinie przez irlandzkich republikanów (ofiara morderstw w Phoenix Park). Po jego śmierci poświęciła wiele czasu sprawie edukacji dziewcząt i kobiet, za co została uhonorowana za życia honorowym tytułem doktora prawa (LL.D.), a pośmiertnie, w 1965, Uniwersytet Cambridge nazwał jej imieniem wchodzącą w jego skład pierwszą uczelnię wyższą dla kobiet.
Życiorys
Lucy Caroline Lyttelton urodziła się 5 września 1841 w Hagley Hall w Hagley w hrabstwie Worcestershire, jako druga córka George’a Lytteltona, 4. barona Lytteltona i jego żony Mary Glynne, której siostra Catherine wyszła za mąż za Williama Ewarta Gladstone’a[1]. W 1863 została mianowana druhną królowej Wiktorii, której towarzyszyła aż do jej ślubu w następnym roku[1][2].
Małżeństwo i morderstwo męża
7 czerwca 1864 poślubiła lorda Fredericka Cavendisha, drugiego syna księcia Devonshire. Nie mieli dzieci. Cavendish został wybrany do parlamentu w 1865[3][4]. W tym samym roku z entuzjazmem dołączyła do Stowarzyszenia Pań Diecezjalnych (ang. Ladies Diocesan Association), prowadzonego przez Catharine Tait, mając w perspektywie odwiedzanie workhousów, aby spróbować zniwelować różnice między bogatymi a biednymi[5].
Jej mąż został zamordowany przez skrajnie nacjonalistyczną grupę Irish National Invincibles[1] 6 maja 1882, tego samego dnia, w którym złożył przysięgę na stanowisko Głównego sekretarza Irlandii[4]. Choć śmierć męża była dla niej bolesnym ciosem i głęboko ją przeżyła (nie wyszła już ponownie za mąż), nie żywiła urazy do zamachowców[1]; dzień przed powieszeniem przywódcy wysłała mu mały złoty krucyfiks, który od dawna nosiła, jako dowód swego przebaczenia[6]. William Ewart Gladstone był głęboko poruszony, gdy powiedziała mu, że zniosłaby stratę ukochanego męża, „jeśli jego śmierć miałaby przynieść pożytek jego bliźnim, co w istocie było celem jego życia”[2].
Pozostała zdecydowaną zwolenniczką autonomii Irlandii. W kościele św. Małgorzaty w Westminsterze, na koszt członków Izby Gmin, umieszczono witraż poświęcony pamięci lorda Cavendisha[4].
Późniejsze lata
Po śmierci męża poświęciła się działalności filantropijnej, głównie w sferze edukacji dziewcząt i kobiet[1]. W latach 1883–1912 była przewodniczącą Rady Edukacji Kobiet Yorkshire (ang. Yorkshire Ladies’ Council of Education). W 1884 odrzuciła ofertę objęcia stanowiska nauczycielki w Girton College w Cambridge. W 1894 została członkinią Królewskiej Komisji ds. Szkolnictwa Średniego (ang. Royal Commission on Secondary Education) i członkinią-założycielką Rady Dziewcząt Publicznych Szkół Dziennych (ang. Girls’ Day School Trust), założonej przez jej ojca[1][4] (która promowała tworzenie dużych szkół dziennych dla dziewcząt z klasy średniej[1]). 6 października 1904 otrzymała honorowy tytuł doktora prawa (LL.D.) podczas uroczystej inauguracji Uniwersytetu w Leeds za „wybitne zasługi dla edukacji”. Pełniła również funkcję przewodniczącej Towarzystwa Przyjaciół Armenii (ang. Friends of Armenia)[1].
Śmierć
Zmarła 22 kwietnia 1925 w wieku 83 lat w swoim domu Glebe w Penshurst w hrabstwie Kent. Została pochowana obok męża na rodzinnym cmentarzu Cavendishów w Edensor w hrabstwie Derbyshire[1][4]. Dwa lata po jej śmierci „The Spectator” opisał ją jako „typową wiktoriańską wielką damę”[1]. Również w 1927 opublikowano jej pamiętnik The Diary of Lady Frederick Cavendish[7].
Upamiętnienie
W 1965 pierwszą uczelnię wyższą dla kobiet wchodzącą w skład Uniwersytetu w Cambridge nazwano jej imieniem[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Lucy Cavendish (née Lyttelton, 1841–1925). [dostęp 2025-12-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-02)]. (ang.).
- 1 2 Obituary – Lady Frederick Cavendish. „The Times”, s. 14, 23 kwietnia 1925. ISSN 0140-0460.
- ↑ Lord Frederick Charles Cavendish. Encyklopedia Britannica. [dostęp 2025-12-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-02)]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 John Cannon: The Oxford Companion to British History (1 ed.). Oxford University Press, 2009. ISBN 978-0-19-956763-8. (ang.).
- ↑ Andrea Geddes Poole: Philanthropy and the Construction of Victorian Women’s Citizenship: Lady Frederick Cavendish and Miss Emma Cons. University of Toronto Press, 2014, s. 66–68. ISBN 978-1-4426-9354-8. (ang.).
- ↑ Lyttelton i Hart Davis, s. 40 – list z 17 marca 1960
- ↑ Lucy Cavendish: The Diary of Lady Frederick Cavendish. John Bailey (red.). Frederick A. Stokes Company, 1927. (ang.).