Lucza
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Hromada | |
| Data założenia |
1438 |
| Powierzchnia |
41,78 km² |
| Populacja (2001) |
|
| • liczba ludności |
1287[2] |
| • gęstość |
30,8 os./km² |
| Nr kierunkowy |
+380 3478[3] |
| Kod pocztowy |
78616 |
Położenie na mapie hromady Jabłonów  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego  | |
Położenie na mapie rejonu kosowskiego  | |
 48°24′04,0633″N 24°53′55,2919″E/48,401129 24,898692 | |
| Strona internetowa | |
Lucza (hist. Łucza, ukr. Люча) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie kosowskim[1], w gminie Jabłonów.
Położenie
Wieś znajduje się 21 km od Kołomyi. Środkiem obszaru płynie dopływ Prutu - rzeczka Łuczka (łac. Лючка) przyjmując na terenie wsi liczne dopływy. Przez obszar wsi przebiega droga z Jabłonowa do Delatyna[4], obecnie to droga nr O090802.
Historia
Osada założona na prawie wołoskim[5].
W okresie I Rzeczpospolitej była prywatną osadą szlachecką w ziemi halickiej województwa ruskiego należąca do dóbr koronnych. Jedna z wielu miejscowości na ziemi halickiej, w której szlachta posiadała zameczek, w aktach zwany fortalitia[6].
Pierwsza pisemna wzmianka datowana jest na 1437[7].
W 1515 z osady uiszczono podatek od 6 łanów kmiecych i stada liczącego 200 owiec.
W lustracji z 1565 wspomniano, że pasterze ze szlacheckiej Łuczy wypasali owce w wielkich lasach i płoninach królewskich za Kołomyją: aż do Beskieda migrując sezonowo z owcami w góry[8].
W Łuczy, 3 kwietnia 1634 urodził się Stanisław Jan Jabłonowski.
Z lustracji w 1765 wiadomo, że Lucza z Dobesławicami i Zamulińcami należała do dóbr rodziny Jabłonowskich, a od 1787 przyłączona została do dóbr Peczeniżyna.
Gmina liczyła 1007 mieszkańców w 1880.
Drewniana cerkiew huculska Wniebowstąpienia Pańskiego datowana na 1844 jest zabytkiem architektury o znaczeniu państwowym.
Opracowanie geologiczne 1881 mówi o złożach nafty w Luczy[4].
Przypisy
- 1 2 Топографічна карта. Івано-Франківська область. 1:200 000. Київ 2007
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu iwanofrankiwskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
- ↑ Numery kierunkowe: Kosów. [dostęp 2017-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-01)].
- 1 2 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V - wynik wyszukiwania - DIR [online], dir.icm.edu.pl, s. 792-793 (pol.).
- ↑ Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 81.
- ↑ Władysław (1843-1913) Łoziński, Prawem i lewem : obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII.wieku. T. 1, Czasy i ludzie : z 42 rycinami w tekście, H. Altenberg, 1904, s. 98 (pol.).
- ↑ Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek Fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego.T.12, „PAN Biblioteka Kórnicka”, 1887, 21, poz. 171.
- ↑ Mapa internetowa osadnictwa wołoskiego [online], vlachs-project.eu (pol.).
Bibliografia
- Łucza, Lucza, pow. kołomyjski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 792.