Ludlamit
![]() | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Fe3[PO4]2•4H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[2] |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, podobny do ośmiościanu[2], ziarnisty, masywny[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość |
3,1 g/cm³[2] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnozielona, zielona[2] |
| Rysa |
zielonobiała[1] |
| Połysk | |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CD.20[1] |
Ludlamit – minerał z grupy fosforanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy tabliczkowe lub podobne do ośmiościanów[2]. Występuje w skupieniach rozetkowych, ziarnistych oraz zbitych[2][1]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym bądź półprzezroczystym[1]. Posiada szklisty połysk i zielonobiałą rysę.
Występowanie
Występuje w pegmatytach fosforonośnych i złożach hydrotermalnych[2]. Towarzyszą mu wiwianit, kwarc, sfaleryt, fluorapatyt, syderyt, piryt i markasyt[2][1].
Przypisy
Bibliografia
- Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9.
