Ludmiła Legut
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
Ludmiła Legut (ur. 17 listopada 1921 w Suchej, zm. 9 grudnia 2018 w Gdańsku)[1] – aktorka.
Życiorys
Urodziła się w rodzinie Józefa Leguta (zm. 1941), konduktora PKP, i Julii z domu Janiczak (zm. 1991), hafciarki[2][3]. Była siostrą dziennikarza, pisarza satyryka Ludomira Leguta (zm. 1969)[4] oraz aktorki, malarki i pisarki Lucyny Legut[5].
W czasie okupacji niemieckiej uczyła się w gimnazjum i liceum administracyjno-handlowym, uczęszczała na lekcje języka angielskiego do hrabin Grocholskich, nie będąc jeszcze zawodową aktorką występowała w Krakowskim Teatrze Podziemnym Adama Mularczyka (1943–1944).
Po wojnie uczęszczała do Studium Aktorskiego Iwo Galla w Krakowie. Była absolwentką pierwszego rocznika Państwowej Szkoły Dramatycznej w Krakowie, którą ukończyła w 1947. Na zawodowej scenie debiutowała w roku 1948 rolą Dworki w sztuce Anny Świrszczyńskiej Farfurka królowej Bony w Teatrze Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci „Wesoła Gromadka” w Krakowie[1], w którym występowała do 1949. Następnie była aktorką teatrów: Dramatycznych w Krakowie (1949–1951), Ziemi Pomorskiej Bydgoszcz-Toruń (1951–1956), Dramatycznych w Szczecinie (1957–1959, 1962–1966), im. Stefana Jaracza w Łodzi (1960–1961), 13 Muz w Szczecinie (1966–1967), Polskim w Bielsku-Białej (1969), im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1969–1970), Ziemi Gdańskiej w Gdyni (1971–1973), Polskim w Bydgoszczy (1975–1976), Dramatycznych w Elblągu (1976–1981), Dramatycznym w Gdyni (1982–1990). Współpracowała także z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku (2000–2002)[6].
Współpracowała także z radiem, telewizją i dubbingiem.
Była społeczniczką i działaczką ZASP-u (od 12 listopada 1948).
Zmarła w Gdańsku, pochowana na cmentarzu Srebrzysko[7], u boku zmarłej w 2011 siostry Lucyny.
Filmografia
- 2000: Piotrek zgubił dziadka oko, a Jasiek chce dożyć spokojnej starości (serial tv, odc. 2)
- 2003: Sąsiedzi (serial tv, odc. 24) jako sąsiadka Melanii Wnuk
- 2004: Lokatorzy (serial tv, odc. 185) jako niezadowolona klientka bistra Jacka
Źródło:[6].
Odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (1988)[8]
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1966)[9]
Nagrody
- III nagroda na I Ogólnopolskim Festiwalu Polskiej Poezji Współczesnej im. K.I. Gałczyńskiego w Szczecinie za montaż poezji K.I. Gałczyńskiego (1964)[1]
- „Czarne Diamenty” - nagroda redakcji „Wiadomości Zagłębia” za rolę Pani Boyle w przedstawieniu Pułapka na myszy Agathy Christie w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1970)[9]
Przypisy
- 1 2 3 Ludmiła Legut – Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl [online], pomeranica.pl [dostęp 2026-01-07].
- ↑ Małgorzata Smyl, Leszek Rybicki (oprac.), Lucyna Legut : pisarka, aktorka, malarka, Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Josepha Conrada Korzeniowskiego w Gdańsku, 2012, s. 1–407 [dostęp 2025-01-17].
- ↑ Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Gdańsku [online], old2.wbpg.org.pl [dostęp 2023-05-30].
- ↑ Grób Lucyny Legut w kolumbarium cmentarza Srebrzysko [online], 20 czerwca 2016 [dostęp 2025-01-17].
- ↑ Ludmiła Legut (1921–2018) [online], www.dziennikteatralny.pl [dostęp 2023-05-30].
- 1 2 Ludmiła Legut w bazie filmpolski.pl
- ↑ Świat teatru pożegnał Ludmiłę Legut [online], Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2026-01-07].
- ↑ Miłosława Bukowska-Schielmann, Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1988. Różne wydarzenia i imprezy. Odznaczenia państwowe i odznaki honorowe, „Gdański Rocznik Kulturalny”, Nr 13, 1990, s. 286, ISSN 0860-2492 [dostęp 2026-01-04].
- 1 2 Ludmiła Legut, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2026-01-07].