Ludwig Benick

Ludwig Benick (ur. 15 listopada 1874 w Grieben, zm. 29 marca 1951 w Lubece) – niemiecki nauczyciel i entomolog, specjalizujący się w koleopterologii.

Do 1895 roku kształcił się na nauczyciela szkoły podstawowej^[1]. Nauczał potem w kilku szkołach w Lipsku^[2]. W 1905 roku zaczął się kształcić na nauczyciela szkoły średniej. Od 1907 do 1925 roku był wykładowcą w koledżu dla nauczycieli, a od jego zamknięcia do 1934 roku wykładał w lubeckim Johanneum. Od 1920 roku dorabiał jako kurator zbiorów przyrodniczych Museum am Dom (Naturhistorisches Museum am Dom zu Lübeck)^[1]. W 1946 roku otrzymał z okazji 72. urodzin doktorat honoris causa od Uniwersytetu Chrystiana Albrechta w Kilonii z osiągnięcia na polu edukacji i koleopterologii^[2].

Jego syn, Georg Benick, również był koleopterologiem^[2].

Napisał 182 publikacje naukowe. Większość z nich poświęcona jest chrząszczom, zwłaszcza rodzinie kusakowatych. Największy wkład wniósł w taksonomię podrodzin myśliczków i Megalopsidiinae. Opisał 389 nowych dla nauki gatunków i trzy nowe rodzaje. Zajmował się także ekologią chrząszczy, poświęcając tej tematyce m.in. dzieło „Pilzkäfer und Käferpilze”, które ukazało się już po jego śmierci^[2].

Zbiory Benicka w większości trafiły do Muzeum Historii Naturalnej w Chicago. Badania Ludwiga kontynuowane były jednak przez jego syna i część jego zbiorów trafiła wraz ze zbiorami Georga do Muzeum Historii Naturalnej w Lubece^[3].