Ludwig Minelli

Ludwig Minelli
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 grudnia 1932
Zurych

Data śmierci

29 listopada 2025

Zawód, zajęcie

obrońca praw człowieka

Alma Mater

Uniwersytet Zuryski

Ludwig Amadeus Minelli (ur. 5 grudnia 1932 w Zurychu, zm. 29 listopada 2025[1]) – szwajcarski prawnik i działacz na rzecz praw człowieka, założyciel organizacji Dignitas, która pomaga osobom nieuleczalnie chorym dokonać eutanazji[2]; stąd otrzymał przezwisko „Doktor Śmierć” (niem. Dr. Tod)[3].

Życiorys

Dzieciństwo i dorastanie

Ludwig Minelli urodził się jako najstarszy z czworga dzieci malarza i dorastał w Küsnacht, w kantonie zuryskim[3][4]. Od dziecka marzył o zawodzie kapłana, ale później postanowił zostać dziennikarzem[4].

Kariera

Po uzyskaniu dyplomu Ludwig Minelli pracował w firmie ojca, potem w szwajcarskiej spółce skarbowej. W latach 1956–1959 był zatrudniony w zuryskim dzienniku Die Tat, w latach 1959–1960 pracował w tabloidzie Blick[5]. W 1976 roku podjął studia prawnicze na Uniwersytecie w Zurychu, które ukończył w 1981. W wieku 54 lat został adwokatem ze specjalizacją w zakresie praw człowieka.

Minelli posiadał również tytuł LLM Uniwersytetu w Zurychu.

Życie prywatne

Minelli był ateistą[4]. Był ojcem dwóch córek, z których jedna zajmowała się sprawami administracyjnymi dla organizacji Dignitas[6]. Córka Michèle Minelli jest pisarką i scenarzystką[7].

Śmierć

29 listopada 2025 dokonał wspomaganego samobójstwa[1].

Poglądy

Spośród ludzi propagujących wspomagane samobójstwo Minelli należał do mniejszości uważającej, że wspomagane samobójstwo powinno być dozwolone zarówno dla osób nieuleczalnie chorych jak i całkowicie zdrowych[6]. Ponadto Minelli uważał, że wspomagane samobójstwo jest jednym z praw człowieka[8].

Wybrane publikacje

  • Das Zürcher Flughafenproblem. Eine Dokumentation zur Urteilsbildung des Politikers und des Bürgers (wraz z Manfredem Kuhn oraz Edmondem Tondeur), SBFZ, Zurych 1970
  • Schweiz, Liechtenstein, Verlag für Literatur und Zeitgeschehen, Hanower 1972
  • Der brave Soldat K. Erlebnisse des Hptm Kollbrunner im Aktivdienst (wraz z Carlem M. Holliger), Reich, Lucerna 1980
  • Obszönes vor Bundesgericht. Die Rechtsprechung des Schweizerischen Bundesgerichtes zu Art. 204 des Schweizerischen Strafgesetzbuches. Hecht, Zurych 1981
  • Dina jagt ein Hosenbein. Erlebnisse einer Familie mit Tieren, Haupt, Berno 1990
  • Übersicht über die Urteile des Europäischen Gerichtshofes für Menschenrechte 1960/1994, Forch 1995
  • Das faire Verfahren nach Art. 6 EMRK (współautor), Schmidt, Kolonia 2005, ISBN 3-504-65517-8

Przypisy

  1. 1 2 Passing of a pioneer and warrior [online], DIGNITAS [dostęp 2025-11-30] (ang.).
  2. ↑ Langley, Alison. 'Suicide Tourists' Go to the Swiss for Help in Dying, The New York Times, 4 lutego 2003 r.
  3. 1 2 Claudia Blumer: Man nannte ihn «Dr. Tod». Tages-Anzeiger, 20 April 2024. [dostęp 2025-12-01]. (niem.).
  4. 1 2 3 Bruce Falconer: Death Becomes Him. The Atlantic, March 2010. [dostęp 2025-12-02]. (ang.).
  5. ↑ Adrian Riklin: «Minelli contre Suisse»: Es begann mit einem simplen Branchentelefonbuch. WOZ Die Wochenzeitung, 20 April 2024. [dostęp 2025-12-02]. (niem.).
  6. 1 2 Inside the Dignitas house, Amelia Gentleman, The Guardian, 18 listopada 2009 r.
  7. ↑ Silvana Guanziroli: Diese Frau geht über Leichen. SonntagsBlick, 13 October 2013. (niem.).
  8. ↑ Europe’s suicide tourism,. cafebabel.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-12)]. Cléo Schweyer, cafebabel.com
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.