Ludwig Renn

Ludwig Renn

Arnold Friedrich Vieth von Golßenau

Data i miejsce urodzenia	22 kwietnia 1889 Drezno, Królestwo Saksonii, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci	21 lipca 1979 Berlin Wschodni, Niemiecka Republika Demokratyczna
Narodowość	niemiecka
Język	niemiecki
Dziedzina sztuki	proza
Ważne dzieła
Krieg
Odznaczenia

Ludwig Renn, właściwie Arnold Friedrich Vieth von Golßenau (ur. 22 kwietnia 1889 w Dreźnie, zm. 21 lipca 1979 w Berlinie Wschodnim) – niemiecki pisarz, komunista, członek Brygad Międzynarodowych w Hiszpanii.

Urodził się w Dreźnie w arystokratycznej rodzinie saksońskiej i od dzieciństwa był przygotowywany do kariery wojskowej, co było typową drogą dla przedstawicieli jego stanu. W latach 1911–1918 służył jako oficer w armii niemieckiej i brał udział w I wojnie światowej. Doświadczenia z frontu stały się później podstawą jego twórczości literackiej. Po wojnie studiował m.in. prawo, ekonomię i język rosyjski, pracował także krótko jako policjant^[1][2].

Największą sławę przyniosła mu powieść Krieg z 1928 roku, realistyczny i surowy opis wojennych doświadczeń, który uważany jest za jedno z ważniejszych dzieł niemieckiej literatury antywojennej. Sukces książki skłonił go do przyjęcia pseudonimu literackiego Ludwig Renn, którym posługiwał się już do końca życia. Jego późniejsza powieść Nachkrieg z 1930 przedstawiała chaos i kryzys powojennej Republiki Weimarskiej, odzwierciedlając narastające w nim przekonania lewicowe i krytykę zastanego porządku społecznego^[1][2].

Pod wpływem wydarzeń politycznych lat 20. Renn zbliżył się do komunizmu i w 1928 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec, angażując się także w środowisko literackie związane z ruchem robotniczym. Po dojściu nazistów do władzy został aresztowany i więziony, a po zwolnieniu udał się na emigrację. W latach 1936–1937 brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii po stronie republikanów jako dowódca batalionu i oficer sztabowy, co później opisał w swoich wspomnieniach i utworach literackich^[1][2].

Po klęsce republikanów przebywał na emigracji w Meksyku, gdzie działał w ruchu antyfaszystowskim i środowisku niemieckich emigrantów politycznych. Po II wojnie światowej powrócił do Niemiec Wschodnich, gdzie wykładał na uniwersytetach i kontynuował twórczość literacką, pisząc m.in. kolejna powieści, autobiografię oraz książki dla dzieci. Zmarł w 1979 roku w Berlinie Wschodnim^[1][2].