Ludwigit

Ludwigit

okaz z Włoch
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Mg2Fe(BO3)O2[1][2]
Twardość w skali Mohsa	5[1][2]
Przełam	włóknisty[1]
Łupliwość	brak[1][2], doskonała[3]
Pokrój kryształu	pręcikowy, włóknisty[2], ziarnisty, pryzmatyczny[1], słupkowy, igiełkowy[3]
Przezroczystość	nieprzezroczysty[1][3]
Układ krystalograficzny	rombowy[1][2]
Klasa krystalograficzna	dwupiramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2]
Gęstość	3,6–4,2 g/cm3[1][2][3]
Właściwości optyczne
Barwa	czarna[1][2]
Rysa	czarna, czarnozielona, niebieskozielona, ciemnoszara[1][2][3]
Połysk	jedwabisty, półmetaliczny[1][2], szklisty[3]
Współczynnik załamania	1,830–2,030 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,140–0,180[1] anizotropia: żółtawobrązowa do niebieskofioletowoszarej[1] pleochroizm: silny[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	6.AB.30[1]

Ludwigit – rzadki minerał z gromady boranów^[1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pręcikowym, igiełkowym, słupkowym^[3], włóknistym^[2], rzadko pryzmatycznym, ziarnistym^[1]. Występuje w skupieniach promienistych, zbitych, ziarnistych^[3], włóknistych, równoległych oraz splątanych^[2]. Jest minerałem kruchym^[2] i nieprzezroczystym^[1]. Posiada półmetalowy bądź jedwabisty połysk oraz włóknisty przełam^[1][2].

Występuje w utworach kontaktowo-metamorficznych bogatych w bor^[1][2]. Spotykany w dolomitach i wapieniach, złożach magentytu^[3]. Towarzyszą mu magnetyt, perydot, kasyteryt, flogopit, kwarc^[3], vonsenit, kalcyt, spinel, dolomit, forsteryt, lizardyt oraz piryt^[1][2].

Występuje w Afganistanie, Tasmanii, Kanadzie (Ontario, Quebec), Chinach, Niemczech (Saksonia), Norwegia^[3], Pakistanie, we Włoszech, Korei Północnej, Rumunii, Szwecji, Rosji, Szkocji oraz USA (Kalifornia, Nevada^[3], Utah)^[1].