Ludwik Antoni Paszkiewicz

Ludwik Antoni Paszkiewicz
Data i miejsce urodzenia

1 czerwca 1878
Warszawa

Data i miejsce śmierci

12 lipca 1967
Warszawa

profesor nauk medycznych
Specjalność: patomorfologia
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1921

Habilitacja

11 maja 1923

Profesura

1924

Polska Akademia Nauk / Umiejętności
Status PAN

członek rzeczywisty

Status PAU

członek krajowy

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski
Akademia Medyczna w Warszawie

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Ludwik Antoni Paszkiewicz (ur. 1 czerwca 1878 w Warszawie, zm. 12 lipca 1967 tamże) – polski lekarz anatomopatolog.

Życiorys

Syn Ludwika. Studia odbył w Warszawie i Berlinie. Był pracownikiem Rady Lekarskiej Tymczasowej Rady Stanu[1]. W 1921 r. otrzymał stopień doktora medycyny, broniąc tezy doktorskiej pt. „Mesodermoma malignum peritonei”. W 1923 r. habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy „Badania gruczołów wydzielania wewnętrznego w przypadkach otyłości”. Od 1924 r. profesor anatomii patologicznej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, później w warszawskiej Akademii Medycznej do 1961 r.[2]

W czasie okupacji niemieckiej uczestniczył w tajnym nauczaniu medycyny[3]. Był wykładowcą Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego doc. Jana Zaorskiego, która stanowiła konspiracyjną formę tajnego Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego[4]

Od 1945 r. członek Polskiej Akademii Umiejętności. W 1952 r. został członkiem rzeczywistym PAN[5]. W latach 1946–1956 współorganizator i pierwszy prezes Polskiego Towarzystwa Anatomopatologicznego. W latach 1954–1962 kierownik Zakładu Patologii Doświadczalnej PAN. Był jednym z założycieli i redaktorem Polskiego Tygodnika Lekarskiego.

Zajmował się głównie badaniem nowotworów i układu siateczkowo-śródbłonkowego.

Prace: „Anatomia patologiczna” (1927), „O utrwalaniu i przechowywaniu preparatów anatomicznych z utrzymaniem ich barwy naturalnej”, „W sprawach doświadczonego wywoływania nowotworów przez drażnienie smołą pogazową. Jako jeden z pierwszych polskich lekarzy opisał ”Technikę sekcji zwłok z 297 rysunkami.

Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 32 wprost-5-33)[6].

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 22 lipca 1951 „za wybitną działalność naukową w dziedzinie medycyny"[7]
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2 maja 1923 „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu nauki i pracy obywatelskiej”[8][9]
  • Order Sztandaru Pracy I klasy – 30 maja 1953 „za wybitne zasługi naukowe i dydaktyczne w dziedzinie medycyny"[10]

Przypisy

  1. ↑ Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 222.
  2. ↑ Teresa Ostrowska, Ludwik Antoni Paszkiewicz, [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny [online], Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny [dostęp 2025-10-02]. Wersja drukowana: Polski Słownik Biograficzny, t. XXV, Instytut Historii PAN, 1980.
  3. ↑ Krzysztof Dunin-Wąsowicz: Szkolnictwo wyższe i nauka w Warszawie lat wojny i okupacji [w:] Nauka i szkolnictwo wyższe w Warszawie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 152. ISBN 83-01-06786-1.
  4. ↑ Stanisław Chodynicki, Paweł Radziejewski: Tajne nauczanie w czasie II wojny światowej i białostoccy lekarze. umb.edu.pl. [dostęp 2018-12-18].
  5. ↑ Paszkiewicz, Ludwik, [w:] Członkowie Polskiej Akademii Nauk [online], PAN [dostęp 2021-10-09].
  6. ↑ Cmentarz Stare Powązki: ANNA PASZKIEWICZOWA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2018-03-03].
  7. ↑ M.P. z 1951 r. Nr 75, poz. 1024 (ISAP).
  8. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 28.
  9. ↑ Monitor Polski Nr 100 z 2 maja 1923. polona.pl. s. 27. [dostęp 2025-05-08].
  10. ↑ M.P. z 1953 r. Nr 57, poz. 7214 (ISAP).

Bibliografia