Ludwik Baraniecki
 | |
 podporucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 lipca 1897 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
24 lipca 1920 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
  | |
Ludwik Baraniecki (ur. 25 lipca 1897 w Opalenicy, zm. 24 lipca 1920 pod Wołkowyskiem) – podoficer armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski i oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Piotra i Franciszki z Burdajewiczów, urodzony 25 lipca 1897 w Opalenicy[1][2].
W 1916 ukończył Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu[3]. W okresie I wojny światowej, 24 lipca 1916 wcielony do armii niemieckiej[4], wiosną 1918 mianowany na stopień sierżanta. W listopadzie 1918 współorganizował w Opalenicy Radę Robotniczo-Żołnierską oraz kompanię Służby Straży i Bezpieczeństwa. W grudniu, na czele plutonu kompanii opalenickiej, aktywnie walczył w powstaniu wielkopolskim[1]. 15 marca 1919 mianowany został podporucznikiem[5]. W na początku kwietnia objął stanowisko dowódcy 5 kompanii w 61 pułku piechoty. Od kwietnia 1920 na czele 7 kompanii 61 pułku piechoty walczył na froncie polsko-bolszewickim[5]. 25 kwietnia pod wsią Pleszczenicą umiejętnie powstrzymał atak bolszewików i za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[1]. Zginął podczas odwrotu pod Wołkowyskiem[1][5].
Był kawalerem[3].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1120 – pośmiertnie, 13 maja 1921[6][1][2]
- Medal Niepodległości – pośmiertnie, 17 marca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[1][7]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Polak (red.) 1991 ↓, s. 14.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 3.
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921, s. 994.
- ↑ M.P. z 1938 r. Nr 64, poz. 72 (ISAP)
Bibliografia
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Zdzisław Kościański, Bogumił Wojcieszak, Trzeba było pójść...Powiat Nowotomyski w Powstaniu Wielkopolskim 1918–1919. Historia i Pamięć, Nowy Tomyśl 2010, ISBN 978-83-915081-7-6.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2026-01-10].
- Baraniecki Ludwik. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; I.482.23-1758 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-01-10].