Ludwik Referowski

Ludwik Marek Referowski

Data i miejsce urodzenia	9 marca 1930 Warszawa
Doc. dr inż.
Alma Mater	Politechnika Gdańska
Doktorat	1963 Politechnika Gdańska
Uczelnia	Politechnika Gdańska
Dziekan
Wydział	Elektryczny
Okres spraw.	1987–1993
Prodziekan ds. kształcenia
Wydział	Elektryczny
Okres spraw.	1975–1987
Odznaczenia

Ludwik Marek Referowski (ur. 9 marca 1930 w Warszawie) – polski inżynier elektryk, specjalista z dziedziny metrologii, pracownik naukowo-dydaktyczny.

Urodził się w rodzinie Włodzimierza (1902–1958), kupca, i Ireny (1909–2003), lekarki, dentystki. W 1948 r. zdał maturę w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Władysława IV w Warszawie. W 1952 r. ukończył studia I stopnia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej, uzyskując dyplom inżyniera elektryka, w 1954 r. studia II stopnia, magisterskie^[1]. Odbył staże naukowe w uczelniach i zakładach przemysłowych Francji, Danii, NRD i ZSRR^[2].

W latach 1953–2003 był pracownikiem na macierzystej uczelni, gdzie pracę naukową podjął już podczas studiów na etacie asystenta w kierowanej przez prof. Stanisława Trzetrzewińskiego Katedrze Miernictwa Elektrycznego Wydziału Elektrycznego PG^[2]. Następnie obejmował kolejno stanowiska starszego asystenta i adiunkta. W 1963 r., na Wydziale Elektrycznym PG, uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy pt. Optymalizacja układu do pomiaru małych pól magnetycznych metodą kompensacyjną z cewką solenoidalną (promotor: prof. Eugeniusz Kenig). W 1972 r. został powołany na stanowisko docenta. W latach 1975–1987 pełnił funkcję prodziekana ds. kształcenia Wydziału Elektrycznego PG, w latach 1987–1993 - dziekanem, w latach 1987–1990 przewodniczył Senackiej Komisji ds. Kształcenia PG. Choć w 1995 r. przeszedł na emeryturę^[1], przez kolejne osiem lat pracował na etacie starszego wykładowcy w macierzystej katedrze^[2].

Publikował artykuły naukowe m.in. w: „Przeglądzie Elektrotechnicznym”, „Informatorze Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej”, „Zeszytach Naukowych Wydziału Elektrotechniki i Automatyki Politechniki Gdańskiej”, „Measurement Techniques”, „Zeszytach Naukowych Politechniki Gdańskiej” (w latach 1991–2011 był redaktorem działu Elektronika, Elektryka i Automatyka)^[1].

Członek Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej (od 1973; od 1986 w Zarządzie Oddziału Gdańskiego, w latach 1991–2020 pełnił funkcję jego przewodniczącego^[3], od 1999 członek honorowy^[4]), członek „European Association for Education in Electrical and Information Engineering” (od 2003 członek honorowy).

W 2011 r. założył Fundację „Sapientes et Audentes Fortuna Iuvat”, która przez 20 kolejnych lat będzie przyznawała Nagrodę Dziekana Ludwika Referowskiego wybitnym absolwentom Wydziału Elektrotechniki i Automatyki PG^[5].

Żonaty z Marią z domu Tomaszewską (1929–2015), anestezjologiem chirurgiem^[1].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1995)^[6][7]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Medal Komisji Edukacji Narodowej
• Medal za Zasługi dla Politechniki Gdańskiej (2013)^[8]

Źródło:^[1].

• Nagroda Ministra Edukacji Narodowej zespołowa II stopnia
• Nagroda Ministra Edukacji Narodowej indywidualna III stopnia
• 35 nagród Rektora Politechniki Gdańskiej za działalność badawczą, dydaktyczną i organizacyjną

Źródło:^[2].