Młyn w Strobowie

Młyn w Strobowie
Ilustracja
2026 r.
Państwo

 Polska

Miejscowość

Strobów

Adres

Strobów 19A

Ukończenie budowy

ok. 1911

Położenie na mapie gminy wiejskiej Skierniewice
Mapa konturowa gminy wiejskiej Skierniewice, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Młyn w Strobowie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Młyn w Strobowie”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Młyn w Strobowie”
Położenie na mapie powiatu skierniewickiego
Mapa konturowa powiatu skierniewickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Młyn w Strobowie”
Ziemia51°54′46,652″N 20°10′30,220″E/51,912959 20,175061

Młyn w Strobowie – młyn wodny na Łupi wybudowany ok. 1911 r.[1], znajdujący się w Strobowie, w powiecie skierniewickim, w województwie łódzkim.

Historia miejsca

Według tradycji lokalnej istniała w tym miejscu nad Łupią kuźnia wodna, która została zlikwidowana. Następnie w jej miejscu powstał młyn wodny zbożowy (w końcu XVIII lub początku XIX w.). Był to drewniany budynek parterowy usytuowany częściowo na palach nad wodą (część produkcyjna) a częściowo na stałym lądzie (część mieszkalna). Był poruszany kołem wodnym i wyposażony w 1 parę kamieni francuskich, perlak, jagielnik i żubrownik. Jego moc przemiałowa była szacowana na 1,1–1,2 t zboża na dobę[1].

Obecny młyn

Obecnie istniejący młyn został wybudowany w miejscu po rozebranym młynie w początkach XX w. (być może w 1911) jako budynek jednopiętrowy, drewniany z dachem dwuspadowym krytym gontami (w późniejszym okresie – papą). W okresie międzywojennym przeszedł znaczną przebudowę. Początkowo był zasilany kołem wodnym. Po I wojnie światowej została zainstalowana turbina wodna a następnie silnik na koks-gaz ssany. Wyposażenie produkcyjne w okresie międzywojennym obejmowało 6 par walców, perlak, jagielnik i urządzenia czyszczące. Młyn pracował na potrzeby okolicznych mieszkańców oraz produkował mąkę pytlową na użytek skierniewickich piekarni. Jego moc przemiałowa w tym okresie wynosiła 8–10 t zboża na dobę. W okresie II wojny światowej był z krótkimi przerwami czynny. W okresie powojennym został upaństwowiony i pracował pod zarządem Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Dębowej Górze. W 1969 r. był zasilany tylko siłą wody i produkował śrutę[1].

W 2026 r. jest czynny jako młyn gospodarczy oraz elektrownia wodna[2].

Przypisy

  1. 1 2 3 Strobów, [w:] Władysław Baranowski, Katalog zabytków budownictwa przemysłowego w Polsce. T. IV, Województwo łódzkie, Z. 7, Powiaty Kutno i Skierniewice, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich ; Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1974, s. 48.
  2. ↑ Młyn Gospodarczy i Elektrownia Wodna w Strobowie Sławomir Kolis [online], SkierniewiceInfoisinfo [dostęp 2026-06-02].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.