Maciej Dunajski

Maciej Dunajski – polski matematyk i fizyk teoretyczny. Profesor fizyki matematycznej i członek Clare College na Uniwersytecie Cambridge^[1].

Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi, maturę zdał w 1990 roku^[2]. Studiował fizykę na Politechnice Łódzkiej. Doktoryzował się na Uniwersytecie Oksfordzkim pod kierunkiem Lionela Masona^[3]. Habilitację (2005) i profesurę (tytuł profesora belwederskiego uzyskał w 2011 roku) uzyskał na Uniwersytecie Łódzkim^[4]. Wykładał m.in. na Uniwersytecie w Berkeley, Harvardzie czy Uniwersytecie Princeton^[5].

Do jego zainteresowań należą:

• teoria twistorów:
• solitony;
• geometria różniczkowa;
• grawitacja, zwłaszcza ogólna teoria względności i czarne dziury^[6][1].

Jest bliskim współpracownikiem Rogera Penrose’a^{[7] [8]} oraz członkiem grupy badawczej Stephena Hawkinga. W 2009 roku wspólnie z Robertem Bryantem i Michaelem Eastwoodem rozwiązał problem metryzowalności, czyli sposobu mierzenia odległości w przestrzeniach innych niż euklidesowa^{[9] [10]}. Jest autorem trzech książek i ponad 80 publikacji naukowych^[1][11].

W 2022 r. Londyńskie Towarzystwo Matematyczne przyznało prof. Dunajskiemu Stypendium Atiyah’a. W 2023 roku uzyskał pierwszą nagrodę Gravity Research Foundation^[12]. Z ramienia Londyńskiego Towarzystwa Matematycznego jest zaangażowany w pomoc krajom Afryki Subsaharyjskiej w rozwijaniu nauk matematycznych i przyrodniczych^[13]. Uznawany za jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich fizyków^[14].