Magdalena Rădulescu
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Język | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka |
modernizm |
Magdalena Rădulescu (ur. 1902 w Râmnicu Vâlcea, zm. 3 marca 1983 w Paryżu[1]) – rumuńska malarka.
Życiorys
Urodziła się w rodzinie b. oficera armii rumuńskiej, pracującego w kolejnictwie[2]. Dzieciństwo spędziła w Konstancy[1]. Po ukończeniu szkoły średniej wyjechała do Monachium, gdzie uczyła się malarstwa pod kierunkiem Maxa Angerera[1]. Z Monachium wyjechała do Paryża, gdzie studiowała w Académie de la Grande Chaumière, pod kierunkiem Bernarda de Monvela i René-Xaviera Prineta[1]. W Paryżu poznała swojego przyszłego męża, włoskiego malarza Massimo Campigliego[1]. Radulescu powróciła do Rumunii na stałe w roku 1938, już po rozwodzie z mężem[1]. Oprócz malowania obrazów zajmowała się także projektowaniem ilustracji do książek[1]. Opuściła Rumunię w latach 40. i osiedliła się w Nicei. Do Rumunii przyjechała dopiero w 1957, kiedy w galerii w Bukareszcie zaprezentowano jej obrazy[2]. W latach 70. z powodu problemów zdrowotnych przestała malować[2].
Twórczość
Pozostawiła po sobie ponad 2000 prac[2]. Po raz pierwszy zaprezentowała publicznie swoje prace w roku 1924, a w 1929 wystawiała w Paryżu na wystawie sztuki niezależnej[1]. Ulubionymi tematami prac Magdaleny Rădulescu były sceny z rumuńskich tańców ludowych, zwyczaje ludowe, a także portrety społeczności zamieszkujących Rumunię (w tym seria portretów Romów) i autoportrety[1].
Przypisy
Bibliografia
- Petru Comarnescu: Magdalena Rădulescu. Bukareszt: 1946.
- Mircea Deac: Magdalena Rădulescu: monografie. Bukareszt: 1980.