Mahamat-Saleh Haroun
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
1961 |
|---|---|
| Zawód | |
| Lata aktywności |
od 1994 |
Mahamat-Saleh Haroun, arab. محمد الصالح هارون (ur. 1961 w Abéché) – czadyjski reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Jedna z najwybitniejszych postaci kina afrykańskiego. Wykształcony we Francji, wszystkie swoje filmy kręci w rodzinnym Czadzie, często odwołując się do czasów tamtejszej wojny domowej[1].
Życiorys
Na początku lat 80. wyemigrował z ogarniętego wojną domową Czadu i w 1982 roku osiadł we Francji. Studiował najpierw w szkole filmowej w Paryżu, a następnie uczył się dziennikarstwa w Bordeaux. Po studiach w połowie lat 90. powrócił do ojczyzny, gdzie zaczął kręcić filmy krótkometrażowe i dokumentalne.
W długim metrażu debiutował w 1999 roku paradokumentem Bye Bye Africa. Pełnometrażowym debiutem fabularnym Harouna był wielokrotnie nagradzany dramat psychologiczny Nasz ojciec (2002)[2].
Trzeci jego film, Susza (2006), zdobył Grand Prix na 63. MFF w Wenecji. Była to opowieść o nastoletnim Atimie, który zamierza pomścić ojca zabitego podczas wojny domowej, ale pomiędzy nim a mordercą ojca powstaje zaskakująca więź uczuciowa. Kolejny film reżysera, Krzyczący mężczyzna (2010), przyniósł mu Nagrodę Jury na 63. MFF w Cannes. Obraz ponownie nawiązywał do tematu czadyjskiej wojny domowej i dotyczył konfliktu między ojcem a synem[3].
Haroun zasiadał w jury konkursu głównego na 64. MFF w Cannes (2011), w jury sekcji "Cinéfondation" na 67. MFF w Cannes (2014)[4] oraz w jury sekcji "Horyzonty" na 71. MFF w Wenecji (2014).
Filmografia
Filmy krótkometrażowe
- 1994: Maral tanié
- 1995: Bord’ Africa
- 1995: Goï-Goï
- 1997: B 400
- 1998: Un thé au sahel
Filmy pełnometrażowe
- 1999: Bye Bye Africa
- 2002: Nasz ojciec (Abouna)
- 2006: Susza (Daratt)
- 2008: Sexe, gombo et beurre salé – telewizyjny
- 2010: Krzyczący mężczyzna (Un homme qui crie)
- 2013: Grigris
- 2016: Hissein Habré – tragedia czadyjska (Hissein Habré, une tragédie tchadienne) – dokumentalny
- 2017: Jesień we Francji (Une saison en France)
- 2021: Lingui
- 2026: Soumsoum, la nuit des astres
Przypisy
- ↑ Alexandra Topping: Mahamat Saleh Haroun brings Chad to the world, and vice versa, through film. "The Guardian", 25.02.2013. [dostęp 2026-06-02]. (ang.).
- ↑ Sebastian Chosiński: Wielkie zbrodnie i małe kary [Mahamat-Saleh Haroun „Daratt” - recenzja]. "Esensja", 15.05.2012. [dostęp 2026-06-02]. (pol.).
- ↑ Chad film wins Jury Prize at the Cannes Film Festival. BBC, 24.05.2010. [dostęp 2026-06-02]. (ang.).
- ↑ Mahamat Saleh Haroun. African Film Festival New York. [dostęp 2026-06-02]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Mahamat-Saleh Haroun w bazie IMDb (ang.)
- Mahamat-Saleh Haroun w bazie Filmweb