Maksymilian Wolff

Maksymilian Wolff

Data i miejsce urodzenia	25 października 1809 Lwów
Data i miejsce śmierci	8 czerwca 1874 Warszawa
Miejsce spoczynku	Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie
Zawód, zajęcie	lekarz
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Rodzice	Józef Wolff Eleonora Oesterreicher
Odznaczenia

Maksymilian Wolff (ur. 25 października 1809, Lwów, zm. 8 czerwca 1874, Warszawa) – lekarz warszawski, brat pianisty Edwarda i Reginy matki Henryka i Józefa Wieniawskich, kuzyn lekarza Maurycego Wolffa, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Maksymilian był synem warszawskiego lekarza Józefa (zm. 1866) i jego drugiej żony Eleonory, z domu Oesterreicher (zm. 1859), kalwinistów (część pochodzącej z Gdańska rodziny Wolffów przeszła w XVIII wieku z judaizmu na katolicyzm, inna część na kalwinizm). Ci Wolffowie nie mieli nic wspólnego z warszawską dynastią wydawców i księgarzy pochodzenia niemieckiego i religii luterańskiej (zob. Gebethner i Wolff). W 1825, po ukończeniu Liceum Warszawskiego, Wolff zaczął studia medyczne na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim^[1]. W styczniu 1831 uzyskał dyplom magistra medycyny i chirurgii^[1].

Po wybuchu powstania listopadowego Wolff wstąpił w szeregi walczących i był lekarzem batalionowym w ambulansach 1 Dywizji Piechoty^[1]. 11 września 1831 otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 2476^[1] za odwagę i poświęcenie przy pełnieniu obowiązków. Po klęsce powstania udał się na dalsze studia medyczne do Prus i uzyskał w 1832 doktorat medycyny na uniwersytecie w Halle.

Po kilkuletnim stażu w szpitalach niemieckich powrócił do Warszawy i pozostał tam do końca życia, pracując jako lekarz w szpitalu św. Łazarza i jako lejbmedyk namiestnika Iwana Paskiewicza.

Podobnie jak ojciec Józef, Maksymilian Wolff prowadził w stolicy znany salon muzyczny. Pozostawił w rękopisie ciekawe pamiętniki, O życiu w Warszawie w połowie XIX wieku. Pochowany został w rodzinnej kwaterze M, rząd 7, nr 67 na cmentarzu kalwińskim w Warszawie (kwatera M-7-10)^[2].

• Słownik muzyków polskich, I – II, Kraków 1964-67
• Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie, Warszawa 1989
• Hanna Bojczuk, Halina Dusińska: Lekarze i studenci medycyny Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w latach 1792–1945. Warszawa: Centralna Biblioteka Wojskowa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, 2024. ISBN 978-83-92-3140-3-5.