Malcolm McDowell

Malcolm McDowell
Ilustracja
Malcolm McDowell (2007)
Imię i nazwisko

Malcolm John Taylor

Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1943
Horsforth, West Yorkshire, Anglia

Zawód

aktor, producent

Współmałżonek

Margot Bennett
(1975–1980; rozwód)
Mary Steenburgen
(1980–1990; rozwód)
Kelley Kuhr
(od 1991)

Lata aktywności

od 1964

Malcolm McDowell, właśc. Malcolm John Taylor (ur. 13 czerwca 1943 w Horsforth) – brytyjski aktor i producent filmowy i telewizyjny.

16 marca 2012 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6714 Hollywood Boulevard[1][2].

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się w Horsforth[3] hrabstwie ceremonialnym West Yorkshire jako drugie z trójki dzieci Edny (z domu McDowell), hotelarki, i Charlesa Taylora, oficera Royal Air Force, a potem właściciela pubu. Miał dwie siostry: starszą Glorię i młodszą Judy. Wychowywał się w Yorkshire[4][5].

Jego rodzina przeniosła się później do Bridlington, gdzie jego ojciec stacjonował w pobliskim lotnisku RAF Carnaby. Dorastał w Liverpoolu i pracował w fabryce orzechów Planters w Aintree, a także w pubie ojca w Burscough w Lancashire. Stał się wielkim fanem drużyny piłkarskiej z Liverpoolu grającej w Premier League i spędził większość swojego dzieciństwa na Kopie.

Po ukończeniu Cannock House School w Cannock, został wysłany do prywatnej policealnej szkoły, Cannock College w Kent[6]. Sprzedawał kawę na terenie Yorkshire[7]. W 1965 studiował aktorstwo w London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA)[8].

Kariera

W 1967 zadebiutował na dużym ekranie w pierwszym pełnometrażowym filmie Kena Loacha Czekając na życie (Poor Cow). Występował na scenach objazdowych, zanim w latach 60. dołączył do Royal Shakespeare Company, gdzie zagrał Sebastiana w komedii Williama Shakespeare’a Wieczór Trzech Króli na dworze monarszy, gdzie dostrzegł go Lindsay Anderson i wybrał do roli zbuntowanego ucznia szkoły z internatem Micka Travisa w trylogii: Jeżeli... (if..., 1968), Szczęśliwy człowiek (O Lucky Man!, 1973) i Szpital Britannia (Britannia Hospital, 1982).

Międzynarodową sławę przyniosła mu rola Aleksa DeLarge’a w Kubrickowskiej ekranizacji Mechanicznej pomarańczy (1971). W 1972 został aktorem roku według miesięcznika „Films & Filming”[9]. W 1975 zagrał Sloane’a w londyńskiej sztuce Joe Ortona Entertaining Mr. Sloane[10] z Beryl Reid. Trafił na scenę off-Broadwayu w dwóch spektaklach reżyserowanych przez Andersona: Miłość i gniew (Look Back in Anger, 1980) w roli wściekłego młodego Jimmy’ego Portera (tę rolę zagrał ponownie w roku 1980 w wersji filmowej) i Rocznica (In Celebration, 1984) jako Andrew Shaw.

Stał się jednym z najmroczniejszych aktorów europejskich, który wciąż potrafił zaskakiwać, zaś zwieńczeniem jego największych ról w latach 70. była postać Kaliguli w półpornograficznym dramacie historycznym Tinto Brassa Kaligula (1979), który nawet w czasach powszechnego libertynizmu wciąż może szokować. Lata 80. i 90. to bardzo słaby okres jego kariery. Był obsadzany w B-klasowym kinie, czego najlepszym przykładem była rola Lorda Talona w filmie wydanym na rynku wideo Cyborg 3 (1994), a także występował w produkcjach telewizyjnych, m.in. w sitcomie CBS Perła (1996–1997).

Powrócił w komediodramacie Hugh Hudsona Pierwsze oczarowanie (1999), filmie sensacyjnym rozgrywającym się w londyńskim światku przestępczym w latach 70, w filmie Gangster numer jeden (2000) i dramacie Roberta Altmana The Company (2003). W filmie W doborowym towarzystwie (2004) zagrał tajemniczego szefa międzynarodowego koncernu, Teddy’ego K.

Zebrał pozytywne recenzje za rolę doktora Samuela Loomisa w remake'u i sequelu filmu Roba Zombie Halloween (2007), a krytycy okrzyknęli go aktorem stworzonym do tej roli. Zagrał też w Księdze Ocalenia (2010) jako Lombardi i pojawił się w roli lokaja w oscarowym Artyście (2011).

Życie prywatne

21 kwietnia 1975 ożenił się z publicystką Margot Bennett, z którą po pięciu latach 15 września 1980 się rozwiódł. 29 września 1980 poślubił aktorkę Mary Steenburgen, z którą ma córkę Lilly Amandę (ur. 21 stycznia 1981) i syna Charlesa Malcolma (ur. 10 lipca 1983). 1 października 1990 doszło do rozwodu. 12 listopada 1991 ożenił się z Kelley Kuhr. Mają trzech synów: Becketta Taylora (ur. 29 stycznia 2004), Finniana Andersona (ur. 23 grudnia 2006) i Seamusa Hudsona (ur. 7 stycznia 2009).

Filmografia

  • 1968: Jeżeli... (If...) jako Mick Travis
  • 1970: Sylwetki na horyzoncie (Figures in a Landscape) jako Ansell
  • 1971: Mechaniczna pomarańcza (A Clockwork Orange) jako Alex DeLarge (narrator)
  • 1973: Szczęśliwy człowiek (O Lucky Man!) jako Mick Travis
  • 1975: Fałszywy król (Royal Flash) jako Flashman
  • 1976: Asy przestworzy (Aces High) jako Gresham
  • 1976: Przeklęty rejs (Voyage of the Damned) jako Max Gunter
  • 1979: Podróż w czasie (Time After Time) jako H.G. Wells
  • 1979: Przeprawa (The Passage) jako kapitan von Berkow
  • 1979: Kaligula (Caligula) jako Kaligula
  • 1982: Ludzie-koty (Cat People) jako Paul Gallier
  • 1982: Szpital Britannia (Britannia Hospital) jako Mick Travis
  • 1983: Oszaleć można (Get Crazy) jako Reggie Wanker
  • 1983: Moje Cross Creek (Cross Creek) jako Max Perkins
  • 1983: Błękitny grom (Blue Thunder) jako pułkownik F.E. Cochrane
  • 1985: Gułag (Gulag) jako Kenneth
  • 1988: Zachód słońca (Sunset) jako Alfie Alperin
  • 1989: Buy & Cell jako dyrektor Tennant
  • 1990: Disturbed jako doktor Derrick Russell
  • 1990: Klasa 1999 (Class of 1999) jako doktor Miles Longford
  • 1991: Carobójca jako Timofiejew
  • 1992: Gracz (The Player) jako on sam
  • 1992: Wiatr ze wschodu jako generał Boris Smysłowski
  • 1994: Star Trek: Pokolenia (Star Trek: Generations) jako Tollan Soran
  • 1994: Cyborg 3 (Cyborg 3: The Recycler) jako Lord Talon
  • 1994: Kieszonkowe (Milk Money) jako Waltzer
  • 1995: Dotyk śmierci (Exquisite Tenderness) jako doktor Stein
  • 1995: Wojownik gwiazdy północy (Fist of the North Star) jako mistrz Ryuken
  • 1998: Ogrodnik (The Gardener) jako Ben
  • 2000: Gangster numer jeden (Gangster No. 1) jako gangster 55
  • 2001: Goście w Ameryce (Just Visiting) jako mag
  • 2002: Pośród obcych (Between Strangers) jako Alan
  • 2002: Ja, szpieg (I Spy) jako Gundar
  • 2003: 8 dni (Tempo) jako Walter Shrenger
  • 2003: The Company jako Alberto Antonelli
  • 2003: Odpoczniesz po śmierci (I'll Sleep When I'm Dead) jako Boad
  • 2004: Morderca ze wschodu (Evilenko) jako Andrej Romanovic Evilenko
  • 2004: W doborowym towarzystwie (In Good Company) jako Teddy K.
  • 2004: Pakt z diabłem (Dorian) jako Henry
  • 2004: Wenecki spisek (Tempesta) jako Paul Valenzin
  • 2005: Rag Tale jako Richard Morton
  • 2007: Exitz jako Percy
  • 2007: Halloween jako doktor Samuel Loomis
  • 2007: Wojna i pokój (War and Peace) jako książę Bołkoński
  • 2008: Fineasz i Ferb (Phineas and Ferb) jako Regiland „Reg” Fletcher
  • 2009: Halloween II jako doktor Samuel Loomis
  • 2010: Łatwa dziewczyna (Easy A) jako dyrektor Gibbons
  • 2011: Pozywając diabła (Suing the Devil) jako szatan
  • 2016: 31 jako ojciec Napoleon-Horatio-Silas Murder
  • 2019: Scooby Doo i... zgadnij kto? (Scooby-Doo and Guess Who?), odc.: Wyścig z czasem! jako on sam (głos)
  • 2019: Gorący temat (Bombshell) jako Rupert Murdoch

Przypisy

  1. ↑ Malcolm McDowell. Walk of Fame, 16 marca 2012. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
  2. ↑ Geoff Boucher, Gina McIntyre, Hollywood Star Walk: Malcolm McDowell, „Los Angeles Times”, 12 marca 2012 [dostęp 2024-09-26] (ang.).
  3. ↑ Malcolm McDowell – Sztárlexikon. Starity.hu. [dostęp 2016-11-23]. (węg.).
  4. ↑ It’s about time! Movie veteran Malcolm McDowell finally awarded a star on the Hollywood Walk of Fame, „Daily Mail” [dostęp 2025-09-08] (ang.).
  5. ↑ Suzie MacKenzie, What if, „The Guardian”, 24 kwietnia 2004 [dostęp 2016-11-23] (ang.).
  6. ↑ Jerzy Piotr Łyszczyk. Czego nie uczy reżyser?. „Film”. nr 49 (1409/III), s. 13, 7 grudnia 1975. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
  7. ↑ Kinorama: To właściwie moja autobiografia. „Film”. nr 27 (1287/I), s. 10–11, 5 sierpnia 1973. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
  8. ↑ One on One with Malcolm McDowell. HoboTrashcan. [dostęp 2016-11-23]. (ang.).
  9. ↑ Festiwale, nagrody.... „Film”. nr 3 (1263/I), s. 31, 18 lutego 1973. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
  10. ↑ Malcolm McDowell Biography (1943–). Film Reference. [dostęp 2025-09-08]. (ang.).

Bibliografia

  • Rafał Wilkusz. Zagubiony antybohater. „Film”. nr 42 (2205/XLVI), s. 18, 20 października 1991. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.