Manfred Salzgeber

Manfred Salzgeber

Data i miejsce urodzenia	10 stycznia 1943 Łódź
Data i miejsce śmierci	12 sierpnia 1994 Berlin
Zawód	aktor

Manfred Salzgeber (ur. 10 stycznia 1943 w Łodzi, zm. 12 sierpnia 1994 w Berlinie^[1]) – niemiecki aktor, filmowiec i działacz LGBT. Szef sekcji „Panorama” Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie, współzałożyciel Międzynarodowego Forum Młodego Kina oraz założyciel firmy dystrybucyjnej Edition Manfred Salzgeber. Inicjator powstania Nagrody Teddy.

Wychowywał się w Stuttgarcie^[2]. W 1969 był współzałożycielem Internationales Forum des Jungen Films (pol. Międzynarodowe Forum Młodego Kina), w założeniu będącego festiwalem alternatywnym wobec Berlinale, w 1971 włączonym do Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie. W 1971 przekształcił Kino „Bali” w Berlinie Zehlendorfie w pierwsze niemieckie kino repertuarowe. W połowie lat 70., przeniósł się do Amsterdamu. W 1979 dyrektor Berlinale, Moritz de Hadeln, zlecił mu przekształcenie programu uzupełniającego formułę Berlinale – „Info-Schau”, w osobną sekcję programową festiwalu. W 1986 „Info-Schau” przemianowano na „Panoramę”, Salzgeber zaś pełnił funkcję jej szefa^[2].

W 1985 założył wydawnictwo Edition Manfred Salzgeber zajmujące się także dystrybucją filmową (późn. Edition Salzgeber, następnie Salzgeber & Co. Medien GmbH)^[1]. Przedsiębiorstwo zajmowało się szerokim spektrum filmów, często odrzucanych przez większych dystrybutorów. Dzięki działalności firmy, Salzberger wypromował wiele filmów i twórców kina LGBT^[2].

W 1987 wraz z Wielandem Speckiem założył stowarzyszenie o nazwie International Gay & Lesbian Film Festival Association (IGLFFA) w celu utworzenia nagrody dla filmów o tematyce LGBT – Nagrody Teddy. Początkowo wręczano ją w gejowskiej księgarni „Prins Eisenherz” w Berlinie Zachodnim. Forma nagrody jako misia nawiązywała do Złotego Niedźwiedzia przyznawanego na Berlinale^[3]. Pierwszym laureatem nagrody został hiszpański reżyser Pedro Almodóvar za film Prawo pożądania. Od 1992 nagroda jest oficjalnie corocznie wręczanym wyróżnieniem w ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie. Jest najstarszą międzynarodową nagrodą nagradzającą filmy LGBT^[4], z czasem stała się inspiracją do powołania analogicznych nagród na innych festiwalach^[5], np. Queerowej Palmy na MFF w Cannes^[6].

• W 1999 roku Nowe Towarzystwo Sztuk Pięknych w Berlinie uhonorowało Salzgebera wystawą i serią filmów w ramach cyklu wystaw „Unterbrochene Karrieren” (pol. Przerwane kariery)^[1].
• Od 2000 w ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie corocznie przyznawana jest Nagroda im. Manfreda Salzgebera za nowatorski wkład filmowy^[1].

• 1971: Nie homoseksualista jest perwersyjny, lecz sytuacja, w jakiej żyje (reż. Rosa von Praunheim, tyt. oryg. Nicht der Homosexuelle ist pervers, sondern die Situation, in der er lebt)
• 1981: Die Alptraumfrau
• 1984: Der Schlaf der Vernunft (reż. Ula Stöckl)
• 1987: Zum Beispiel Otto Spalt (reż. René Perraudin)
• 2009: Auf der anderen Seite der Leinwand – 100 Jahre Moviemento (jako on sam, reż. Bernd Sobolla)

Źródło: filmportal.de^[8].