Mangromedes

Mangromedes[1]
Raven, 2018
Mangromedes kochi
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	pajęczaki
Rząd	pająki
Podrząd	Opisthothelae
Infrarząd	pająki wyższe
Rodzina	Dolomedidae
Rodzaj	Mangromedes
Typ nomenklatoryczny
Nilus kochi Roewer, 1951

Mangromedes – rodzaj pająków z rodziny Dolomedidae. Obejmuje dwa gatunki, oba endemiczne dla Australii. Występują w strefie pływowej.

Pająki osiągające między 5 a 8 mm długości ciała, o podobnych u obu płci rozmiarach^[2].

Karapaks w widoku grzbietowym jest w przybliżeniu tak szeroki jak długi, w bocznym siodłowaty, najniższy u jamki, w części głowowej niższy niż w tułowiowej. Barwa karapaksu jest beżowa lub pomarańczowobrązowa z ciemniejszymi elementami, czasem z marmurkowaniem. Oczy przednio-środkowe są mocno wysunięte przed oczy przednio-boczne i wyraźnie od nich większe, wyraźnie mniejsze zaś od oczu par tylnych. Odległości między oczami przedniego szeregu są podobne, a szerokość tego szeregu większa niż rozstaw oczu tylno-środkowych, ale mniejsza niż rozstaw oczu tylno-bocznych. Oczy tylno-środkowe leżą bardziej z przodu niż oczy tylno-boczne. Nadustek stromo opada. Szczękoczułki mają trzy lub cztery zęby na krawędzi przedniej i cztery na tylnej, a ponadto dysponują dużym, białym guzkiem o zesklerotyzowanych krawędziach. Serrule są długie^[2].

Odnóża cechują się smukłymi, pozbawionymi nibyczłonowania stopami z uzbrojonymi w szereg ząbków pazurkami górnymi i nieuzbrojonym lub opatrzonym jednym ząbkiem pazurkiem dolnym. Kolce na spodach goleni i nadstopi pary pierwszej i drugiej są bardzo długie i zachodzą na siebie. Ubarwienie odnóży jest podobne do karapaksu lub jaśniejsze, pozbawione obrączkowania, ale czasem z nakrapianiem^[2].

Opistosoma (odwłok) jest brązowa, z wierzchu ciemniej nakrapiana. Kądziołki przędne pary tylno-bocznej cechują się walcowatym członem nasadowym o średnicy mniejszej niż długość i wydłużonym, stożkowatym członem wierzchołkowym^[2].

Nogogłaszczek samca ma goleń o głęboko, nasadowo podzielonej na dwie gałęzie apofizie retrolateralnej. Wierzchołkowo położone cymbium jest długie, smukłe i stożkowate. Bulbus cechuje się małym tegulum z dużą, prawie prostokątną wypustką dystalną oraz krótką i gwałtownie rozszerzoną apofyzą medialną. Embolus spoczywa na przednio-bocznej krawędzi^[2].

Samica ma płytkę płciową o niezmodyfikowanej stronie wewnętrznej oraz szerokich, zesklerotyzowanych wypustkach bocznych wzdłuż bruzdy epigastrycznej w widoku zewnętrznym^[2].

Pająki te zasiedlają wyłącznie lasy namorzynowe i płaty trawiastej roślinności słonawiskowej w strefie międzypływowej. Bytują na drzewach, butwiejącym drewnie, korzeniach i błotnistym podłożu, zmieniając miejsce w zależności od zmian poziomu wody. Prowadzą wyłącznie nocny tryb życia. Polują aktywnie. Biegają bardzo szybko. W razie zaniepokojenia, kryją się wśród korzeni i w innych szczelinach. Kokony jajowe są niewielkie, ze stosunkowo niewieloma jajami, noszone przez samicę w szczękoczułkach^[2].

Rodzaj endemiczny dla Australii. Gatunek typowy występuje na wybrzeżach Queenslandu od Ingham do Zatoki Moreton, drugi z gatunków zaś w tylko na Terytorium Północnym^[2].

Takson ten wprowadzony został w 2018 roku przez Roberta Ravena na łamach „Memoirs of the Queensland Museum”, w publikacji współautorstwa Wendy Hebron^[2][3]. Gatunkiem typowym wyznaczono Nilus kochi. Nazwa rodzajowa to połączenie angielskiego mangroves („namorzyny”) z nazwą typowego dla rodziny rodzaju Dolomedes^[2].

Do rodzaju zalicza się dwa opisane gatunki^[2][3]:

• Mangromedes kochi (Roewer, 1951)
• Mangromedes porosus Raven et Hebron, 2018

Rodzaj początkowo zaklasyfikowano do podrodziny Thalassinae w rodzinie darownikowatych^[2]. Później przeklasyfikowany został do podrodziny Dolomedinae, którą do rangi osobnej rodziny w 2025 roku wyniosły zespoły Yu Kuangpinga i innych oraz Sary A. Morris i innych^[4][5]. Pozycja i długość apofizy retrolateralnej goleni samczego nogogłaszczka wskazuje na pokrewieństwo Mangromedes z Caledomedes^[2].