Manolis Piławow
 | |
| Pełne imię i nazwisko |
Manolis Wasylowycz Piławow |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
23 marca 1964 |
| Data i miejsce śmierci |
3 lipca 2025 |
| Burmistrz Ługańska | |
| Okres |
od 2 grudnia 2014 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca |
Jana Paszczenko |
| Odznaczenia | |
 | |
Manolis Wasiljewicz Piławow, ros. Манолис Васильевич Пилавов, ukr. Маноліс Васильович Пілавов, Manolis Wasylowycz Piławow, ur. 23 marca 1964 w Tetri Ckaro[1], zm. 3 lipca 2025 w Ługańsku[2]) – separatysta i polityk nieuznawanej Ługańskiej Republiki Ludowej, od 2014 roku w ramach ŁRL szef administracji miasta Ługańska. Był prezesem klubu piłkarskiego Zoria Ługańsk i prezesem Związku Piłki Nożnej w Ługańsku.
Od 2015 roku był poszukiwany przez Służbę Bezpieczeństwa Ukrainy.
Życiorys
W 1981 roku ukończył Wyższą Szkołę Budowlaną w Woroszyłowgradzie[1]. Następnie uzyskał dyplom z budownictwa rolniczego w Instytucie Rolniczym w Ługańsku[1]. Następnie służył w Armii Radzieckiej[1]. Od października 1990 roku był prezesem spółdzielni mieszkaniowej w dzielnicy żowtniewskiej, a w 1998 roku został zastępcą kierownika wydziału mieszkalnictwa Miejskiego Komitetu Wykonawczego w Ługańsku[1]. W 2001 roku ukończył studia na wydziale administracji publicznej Wschodnioukraińskiego Uniwersytetu Narodowego[1]. Od czerwca 2002 roku był dyrektorem generalnym Regionalnego Przedsiębiorstwa Komunalnego Luhanskvoda[1].
W 2009 roku został prezesem Związku Piłki Nożnej w Ługańsku[1]. Po przekazaniu przez Marynę Bukajewą praw na klub Zoria Ługańsk miejskim władzom, we wrześniu tego samego roku został wybrany jego prezesem[3].
Działalność polityczna
W 1998 roku został pierwszym zastępcą przewodniczącego Rady Miasta Ługańsk[1]. W kwietniu 2002 roku został powołany na zastępcę burmistrza Ługańska ds. działalności organów wykonawczych[1]. W lutym 2004 roku został wiceprzewodniczący Kamennobrodskiej Rady Rejonowej w Ługańsku[1]. W kwietniu 2006 roku mianowano go pierwszym zastępcą burmistrza Ługańska[1]. Dołączył do Partii Regionów[4]. W wyborach samorządowych w 2010 roku został wybrany radnym Ługańska[4].
W 2014 roku wspierał powstanie prorosyjskiej, separatystycznej Ługańskiej Republiki Ludowej[1]. W sierpniu tego samego roku, po zatrzymaniu Serhija Krawczenki przez żołnierzy ukraińskich (w trakcie podjętej przez niego próby ucieczki z obwodu ługańskiego) przejął obowiązki burmistrza[1][5]. 2 grudnia tego samego roku przewodniczący nieuznawanej Ługańskiej Republiki Ludowej Igor Płotnicki mianował szefem administracji miasta Ługańsk[1]. Piławow zajmował to stanowisko do 8 listopada 2023[6][7].
Od 2015 roku, na podstawie art. 258 Kodeksu karnego Ukrainy był poszukiwany przez Służbę Bezpieczeństwa jako aktywny członek nielegalnej formacji zbrojnej[8]. W lipcu 2018 roku Prokuratura Generalna złożyła do sądu wniosek o przeprowadzenie wobec Piławowa dochodzenia, zarzucając mu współudział w naruszaniu integralności terytorialnej Ukrainy, zdradę oraz nielegalne zajęcie budynków administracji państwowych i publicznych[9].
Śmierć
Zginął 3 lipca 2025 w wyniku eksplozji materiału wybuchowego, w zamachu zorganizowanym przez SBU[10].
Odznaczenia i wyróżnienia
- Order Bohatera Ługańskiej Republiki Ludowej II klasy (2015)[11]
Życie prywatne
Był żonaty i miał dwóch synów[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 МАНОЛИС ВАСИЛЬЕВИЧ ПИЛАВОВ, глава администрации г. Луганска | ЛуганскийСайт | ЛуганскийСайт [online], lugansk.site, 22 marca 2018 [dostęp 2023-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2018-03-22].
- ↑ СБУ підірвала колишнього окупаційного мера Луганська Маноліса Пілавова [online], Громадське радіо [dostęp 2025-07-03] (ukr.).
- ↑ Пресс-конференция Марины Букаевой и Александра Егорова | ПРО ФУТБОЛ [online], www.profootball.com.ua [dostęp 2017-11-25] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-18] (ros.).
- 1 2 Жовтнева районна у місті Луганську рада [online], 2010 [dostęp 2023-02-19].
- ↑ Мэра Луганска задержали на блокпосту в Счастье [online], Украинская правда [dostęp 2023-02-19] (ros.).
- ↑ Новости Луганска и Луганской области [online], informator.media, 11 listopada 2023 [dostęp 2025-07-03] (ukr.).
- ↑ В Луганске потеряли "мэра": россияне зачищают о пропавшем всю информацию [online], Dialog.ua, 11 listopada 2023 [dostęp 2025-07-03] (ros.).
- ↑ МВС України [online], mvs.gov.ua, 16 lipca 2015 [dostęp 2023-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-16].
- ↑ ГПУ домагається заочного розслідування щодо ймовірних спільників Єфремова, „Радіо Свобода”, 23 lipca 2018 [dostęp 2023-02-19] (ukr.).
- ↑ Джерело в СБУ підтвердило загибель колишнього окупаційного голови Луганська Пілавова, „Радіо Свобода”, 3 lipca 2025 [dostęp 2025-07-03] (ukr.).
- ↑ Луганский Информационный Центр – Плотницкий вручил Чичериной и Самойлову медали "За заслуги" перед Республикой (ФОТО) [online], lug-info.com [dostęp 2023-02-19] (ros.).