Manuel Blanco Romasanta

Manuel Blanco Romasanta

Wilkołak z Allariz

Data i miejsce urodzenia	18 listopada 1809 Regueiro
Data i miejsce śmierci	14 grudnia 1863 Ceuta

Manuel Blanco Romasanta (ur. 18 listopada 1809 we wsi Regueiro w hiszpańskiej Galicji, zm. 14 grudnia 1863 w Ceucie^[1]) – hiszpański seryjny morderca zwany Wilkołakiem z Allariz. W latach 1844–1852 zamordował co najmniej dziewięć osób.

Był niewysokim (ok. 140-150 cm) mężczyzną o jasnych włosach^[1]. Pracował początkowo jako krawiec. W 1832 ożenił się z Franciscą Gómez Vázquez, ale już po roku został wdowcem i zaczął pracować jako wędrowny sprzedawca, podróżując po Galicji i Portugalii. Z czasem głównym źródłem zarobku stałą się dla niego praca przewodnika wędrowców w górach Kastylii i Asturii^[1].

W 1844 został skazany zaoczenie na karę 10 więzienia za zabójstwo urzędnika Vicente Fernándeza, który miał podjąć próbę odzyskania od Romasanty długu w wysokości 600 reali, za towar dostarczony od dostawcy z Ponferrady^[1].

Ukrywając się przed wymiarem sprawiedliwości, Romasanta ukrywał się przez prawie rok w jednej z górskich jaskiń. Po uzyskaniu fałszywych dokumentów, wystawionych na nazwisko Portugalczyka Antonio Gómeza, zamieszkał we wsi Rebordechao, w gminie Vilar de Barrio^[1]. Pracował tam jako kucharz i tkacz. Z uwagi na to, ze przebywał głównie w towarzystwie kobiet, stał się przedmiotem drwin ze strony mężczyzn mieszkających w wiosce. Nadal też pracował jako przewodnik górski. Kilka kobiet, które wynajęło Romasantę, aby przeprowadził je wraz z dziećmi przez góry, traciło kontakt z rodzinami, mimo, iż Romasanta przekonywał, że dotarły na miejsce. Uwiarygodnieniem jego słów miały być listy zaginionych, które sam pisał^[1]. Z czasem podejrzenia kierowane pod jego adresem potwierdził sam sprawca, sprzedając ubrania swoich ofiar. W okolicznych wsiach krążyły pogłoski, że morderca wytwarza mydło z tłuszczu swoich ofiar^[1].

Romasanta został aresztowany we wrześniu 1852 w Nombeli k. Toledo i postawiony przez sądem w Allariz^[2]. Obwiniony uznawał się za człowieka chorego, przekonując sąd, że cierpi na likantropię. Przyznał się do popełnienia trzynastu morderstw, których miał się dopuścić po przemianie w wilkołaka. Opowiadając o dokonanych zabójstwach przekonywał sąd, że działał wspólnie z dwoma innymi osobami, które także przeobrażały się w wilki na czas zabójstwa. Lekarze powołani do zbadania zabójcy, nie znaleźli dowodów, aby cierpiał on na chorobę, którą opisywał w czasie procesu, uznając że dokonywał zbrodni w pełni świadomie^[2]. Przeprowadzone badania 14 ofiar doprowadziły do wykluczenia sprawstwa Romasanty w czterech przypadkach (uznano, że te osoby istotnie padły ofiarą wilków), zaś uznano go za winnego 9 innych zabójstw. Wśród ofiar Wilkołaka z Allariz było cztery dorosłe kobiety i pięcioro dzieci^[1].

6 kwietnia 1853 Bianco został skazany na karę śmierci, która miała być wykonana przy użyciu garoty^[2]. Sąd apelacyjny zmienił sentencję wyroku skazując sprawcę na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Kolejna apelacja, na wniosek prokuratury przywróciła wyrok I instancji. Kiedy francuski hipnotyzer Phillips napisał do hiszpańskiego ministra sprawiedliwości José de Castro y Orozco, deklarując, że wykorzystując hipnozę może wyleczyć Romasantę z likantropii, egzekucję ponownie wstrzymano. Na mocy rozkazu królowej Izabeli II, Romasanta miał odbywać karę dożywotniego pozbawienia wolności w więzieniu w Celanova. Zmarł w więzieniu w Ceucie 14 grudnia 1863 roku. Prawdopodobną przyczyną śmierci była choroba nowotworowa żołądka^[1].

W 2004 ukazała się biografia Romasanty, pióra Alfredo Conde^[3]. Postać hiszpańskiego zabójcy pojawia się w kilku filmach - angielsko-hiszpańskim horrorze Romasanta z 2004, w hiszpańskim horrorze El Bosque del Lobo z 1970, a także w jednym z odcinków serialu 10 Most Evil Serial Killers z 2014. Postaci Romasanty jest także poświęcony utwór hiszpańskiej grupy Luar na Lubre^[4].

• Tadeusz Czekalski: Zbrodnia w życiu społecznym Europu XIX wieku. Kraków: Historia Iagiellonica, 2022, s. 42-43. ISBN 978-83-66304-93-2.